ff voorstellen!

Aangenaam, Guusje ♡ 40 jaar jong en woon samen met Luc 44 jaar oud! ; ) in Groningen. We zijn nog niet zo heel lang samen en hebben een samengesteld gezin met 6 kinderen in de leeftijd van 9 tm 17… Mees, Boet, Lieke, Loesje, Daan, Evi  ♡ “Een tafel vol geluk”

Druk? Ja…

Pittig? Soms…

Gezellig? Ja!

Chaos? Áltijd ♡

En dat is mijn drijfveer! Ik bekijk mijn leventje vaak vanaf de zijlijn.. Ik overzie de chaos en omarm het dankbaar met heel veel humor, want ook wij zijn door schade en schande en niet altijd via de makkelijkste weg erachter gekomen dat níéts vanzelfsprekend is en alles waar je van houd heel kwetsbaar en fragiel is.

Wat ik geleerd heb door de jaren heen is dat het allemaal zo zwaar is als je het zelf maakt. Lachen en de humor helpt mij relativeren en het anders te laten zien. Momenteel vallen de blaadjes van de bomen, de regen pleurt uit de lucht en zit ik hier op de bank met een dekentje, glas lauwe thee en een boterham met nét een te dikke laag pindakaas, maar ik heb wel voor mijzelf de kaarsjes aangedaan en als de kindjes (pubers) straks thuis komen heb ik een zak pepernoten gekocht en mag ik de irritante moeder vragen stellen zoals: Hai lieverd, hoe was je toets? Heb je nog met die en die gesproken? Was die ook op school? Oehhh hoe ging je gymles?

Vinden ze tóf ; )

Mijn taak als moeder.. Ik neem het erg serieus en kom op voor hun als dat nodig is, maar gun ze wel degelijk een blauwe plek en minimaal 3 jeugdtrauma’s. Ik ben absoluut geen “curlingmoeder”! We hebben onze eigen normen en waarden, regels en grenzen en ook hier helpt íedereen mee om het draaiende te houden door te helpen met de oh zo erge “taakstraffen”. Die gemene afwasmachine, kledingkast, wasmand, honden en konijnen, slaapkamer en je eigen bed.. Nou daar schud ik dus zó éven 7 jeugdtrauma’s uit de mouw he! Die árme kids…

Ja natuurlijk kook ik ook, doe ik de was en mopper ik dagelijks dat ik hier niet met een schortje en buiging rondloop, maar het aller, aller fijnste als mama zijnde is dat je af en toe een bommetje mag gooien of een extra dikke knuffel mag geven, omdat jij als mama dat gewoon wil. Niet elke puber is hiervan gediend merk ik steeds vaker, maar met een stoei/ kietel of knijppartij waar zelfs onze labrador aan deelneemt wordt het altijd goed opgelost ; )

Ik schiet op mijn blog door de tijd heen. Van eerder naar nu. Van tussendoor en terug. Soms “voorzie” ik de toekomst en of zie een patroon, maar het meeste zijn het de herinneringen en gebeurtenissen die een kijkje geven in ons chaotische leventje en ik graag met jullie wil delen omdat het leven allemaal niet zó zwaaaaaar hoeft te zijn.. Neem het daarom ook niet zo zwaar als ik iets schrijf. Het zijn mijn eigen vingers die mijn gedachten typen. Ik doe dit graag met een knipoogje, want laten we wel wezen, met een parapluutje, dansje, reep Tony’s en een zakje glitters ziet de wereld er al meteen heel anders uit vandaag, toch? ; )

-X- Guusje ♡