Arrogante kikker, of orthodontist?..

Om 8:17 zitten we al in de wachtkamer en meneer komt om 8:35 binnengewaaid. Met een air om zich heen begroet hij de dame achter de balie. Beide hebben een échte kikker in de keel komen we achter.

“Goedenmorrrrrgen Praktijk voorrrr orthodontie bla bla, waarrrr mee kan ik u helpen?”, vraagt ze het laatste kwartier al x op x aan de telefoonhoorn.

Dit is toch erg? We zitten hier gewoon onze slappe lach in te houden, Boet en ik. Wel zo dat ze het niet hoort, of ziet, maar toch. Er is hier iets in de lucht wat niet helemaal goed voelt.

We mogen na 10 minuten meelopen en achter het bureau zit een statige meneer. De kikker heeft zojuist zijn keel niet verlaten en met veel “errrr” stelt hij zich voor en heeft het gipsen gebit van Boet voor zich liggen.

“Ja het is een complex verhaal”, begint hij. Boet mist 2 snijtanden, een andere tand zit overdwars achter zijn voortanden ongeveer en kan niet gewisseld worden. Hij mist kiezen en die komen op andere plekken weer erdoor. Zijn onderkaak is te groot en zijn bovenkaak te klein en omdat hij al 14 is ben ik als moeder echt wel in gebreken gebleven dat ik nu pas met hem mij meld. “We hebben hiervoor al ergens anders gelopen, Boet heeft zelfs al een beugel gehad destijds”.

“Ja ik zag idd dat u bij Daalders hebt gelopen? Ja dat is geen Orthondontist hè, dat is een veredelde tandarts met een paar avond cursussen. Ik ben specialist, hun niet”.

Oké, ik ben er klaar voor, denk ik vermoeid. Kom maar op met die shit, dit wordt een leuk gesprek denk ik..

“Ja ik heb ervoor gestudeerrrrrd hè. Wij bestaan al jaaaaaren en ik heb 100.000en beugels en patiënten al geholpen doorrrrr de jaren heen. Nee een tandarts als deze meneer moet zich beperrrrken tot gaatjes boren en fluoride happen. Als u nu eens even meekijkt hier op de foto en met dit gipsen gebit.. U ziet dat uw zoon een plat gezicht heeft, een overbijt aan de onderkant en een plooi naast zijn wangen als hij lacht. Dat ziet er niet uit, toch? Niemand wil een plooi als hij lacht en niemand wil zo’n plat gezicht als hem. Als we in het gehemelte 2 schroeven plaatsen kunnen we zijn bovenkaak oprekken, want hij heeft ( Ik weet niet meer wat het was, het was iets van schedelose, maar dan anders. We noemen het dus ff schedelose) schedelose. En hierdoor komen zijn tanden niet door. Die gaan we trekken. Dan heeft Meneer Boet ook nog de overbijt aan de bovenkant, hij mist zijn snijtanden, en in zijn gehemelte zit inmiddels een tand overdwars achter zijn voortanden. Deze gaan we blootleggen en met een kettinkje gaan we die naar beneden trekken. We gaan je mooi maken jongeman, want dat kan ik, ik ben specialist hè.. Geen veredelde tandarts! Haha! Je wilt toch ook een MOOIE jongeman zijn? Verder gaan we verder, als de tand eenmaal 1,5cm lager is met het oprekken van bla bla bla”.

Ik zie hoe Boet met zijn tranen in de ogen inmiddels zit en hoeveel moeite hij ermee heeft om ze terug te drukken. Mijn moedergevoel kan het ff niet meer inhouden en ik maak de eerste opmerking: “U mag het wel even iets anders omschrijven voor ons. Want Boet is echt een mooie jongen en ik vind het niet nodig dat u vermeld dat hij dat niet is”.

“Ik vertel het zoals ik dat wil! En als we nu alleen op de voorzichtige kinderzieltjes een gesprekje gaan houden, draaien we hier de aankomende 1,5 uur alleen maar om de hete brij heen en is de boodschap nog niet over gekomen. Het is gewoon een probleem! Meneer Boet heeft een gezicht en dat gaan we mooi maken! En soms moet dat even recht voor de raap, zodat de boodschap binnen komt, hè?”

Nou dat dus.. “Ik mis een gen..” Ik voelllll hoe ik netjes moet blijven. Ik voelllll hoe de woorden van Luc en mijn motorvriendinnetje door mijn hoofd roepen: “Guuuuuuusje!!! ALLEEEN politiek CORRECTE antwoorden terug! Doe het!!” G*d echt, ik knijp mijn billen strak samen. “Het lijkt me niet dat we niet hoeven te bespreken dat hij er niet mooi uitziet, het gaat mij erom dat als hier een meisje van 12 zou zitten, zij na dit soort woorden van u, meteen 5 extra Instagram filters over haar foto’s gaat gooien en hoe ze elke dag huilend bedenkt dat ze lelijk is. Ik vraag me serieus af hoe u dit kan zeggen..”

“Dát heb ik niet gezegd! Ik heb gezegd dat zijn platte gezicht er niet uitziet en die plooi kan ook niet. We gaan hem mooi maken heb ik gezegd, ik heb niet gezegd dat hij niet mooi ís! Kijk, je hebt filmsterren die mooi zijn en filmsterren die nóg mooier zijn, als we de helft daarvan al kunnen bereiken zijn we al heel kundig bezig! U snapt het niet denk ik, maar Meneer Boet snapt het wel, hè jongeman? Ja je moeder zit een beetje vast, maar jij bent slim genoeg hè?”

“Dan nog vind ik niet dat u het zo kan zeggen. Maar inderdaad zal het mijn beperking zijn.. (ik kannnn dit) Hoe vaak komt dit voor dat er schedelose is, en wat is de beste optie voor de toekomst? Want als hij zoveel pijn gaat lijden.. Ik bedoel, wat we nu doen is natuurlijk ook voor over 20 jaar..?”, gooi ik er heel tactisch tegenaan. Ik vervloek m toch een gekneusd klein teentje tegen de badkamerdrempel vanavond. “Dat hij MOOI blauw, paars en krom mag worden”

Uit de hoogte begint hij me uit te lachen. Achteruit leunend in zijn bureaustoel lacht hij met zijn neus in de lucht en zijn kikker kwakend. “En zo onwetend bent u dus! Hahaha, want deze behandeling is alleen voor nú. Een gezicht veranderd elke 10 jaar zo verschrikkelijk. Het kan dus maar zo zijn dat Meneer Boet op zijn 40e helemaal opnieuw moet beginnen met het traject”. Hij buigt een beetje naar Boet toe, en “Heimelijk” vermeld hij bij hem: “Dit bedoel ik dus.. Je moeder zit een beetje vast. Ze heeft geen flauw benul van alles. Jij wel hè? Jij weet dat alleen een échte specialist je nog kan helpen hè..”

Ik zie hoe het huilen Boet nader dan het lachen staat. En ik doe zooooo mijn best om niet te knallen, maar waarom komen wij telkens dit soort debiele situaties tegen? Hoeveel ouders hebben hier in deze stoel gezeten, die precies hetzelfde hebben gedacht?

Ik weet nu al dat we een second opinion gaan aanvragen. Meneer kwaakt nog verder over de kaakchirurgie en over een traject dat zéker 8 jaar gaat duren. Ik weet al genoeg. De offerte laat een kleine €7000 zien, maar dit is natuurlijk het optimistische scenario wat er berekend is. We moeten wel realistisch blijven en het zal zeker de helft meer worden, “Ha ha”

Als we de autodeur dichtslaan, en voor ik het er uit kan gooien wat een KNUPPEL en D*BIEL ik deze meneer vond, zegt Boet meteen: “Hier gaan we niet meer naar toe hoor mam. Kan je geen second opinion aanvragen, meteen bij die kaakchirurg?”. Ik kijk mijn lange, mooie blonde kerel aan. Wat nou plat gezicht? En waaaaaar ziet hij een plooi?!

Als we thuis zijn bel ik onze tandarts. Ik wil een second opinion, en de assistente snapt het helemaal! Aanstaande maandag om 14:00 zijn we welkom. En deze arrogante kikker..? Nou ik zal zeker nog een paar keer per jaar aan hem denken, als we Paul Mc Cartney met “We all stand together” op de radio horen. 

🎶 Pom pom pom. Pallida! Pom pom pom Pallida! 🎶

 

Ik mis een gen..

31 januari 2020

Natuur in je pipowagen..

10 februari 2020