De keet veranderen..

Omdat ik aan huis gekluisterd zit, wordt ik ontzettend ongedurig. Ik struin meer dan normaal instagram af, en zie allemaal van die hele mooie gestylde woningen. Een paar weken geleden hadden we visite. Een kennis van ons heeft een nieuwe vriendin. Nou ja niet echt nieuw, ze gaan al 2 jaar samen met elkaar, maar deze dame komt uit Rusland, en ze zijn nu gaan samenwonen. Zo kwamen ze een paar weekjes geleden bij ons lunchen. Twee tafels in de keuken. Eindelijk het Oilily servies weer eens uit de kast. Een grote pan soep en twee schalen mislukte cup-cakejes. Helemaal leuk. Ze keek haar ogen uit. Alles leek wel een museum, vond ze. Overal staan plukjes en groepjes. Het zijn heel veel stijlen door elkaar, en toch past alles bij elkaar.

Luc heeft een hele saaie, oer-degelijke, Esprit-smaak. Hij kan zo zo’n lompe opa opstaanstoel hier in de kamer neerzetten.. Ik hou van kleur en toch van licht. Kennen jullie Monique van Kammen op Instagram? En kennen jullie dan ook Patirobins? Nou mix die twee stylen door elkaar en je hebt ónze chaos, maar dan is een heel wat kleiner huisje.

Ik ben natuurlijk bij Luc ingetrokken een paar jaar geleden. Hij kocht een huis, eigenlijk voor tijdelijke duur, opknappen en dan wel weer verder zien. Geen wensen, behalve dan een garage. Hij haalde er een snelle kwast door en dat was dat.
Een uitgeleefde keuken, een badkamer met voegen die inmiddels uitgezakt zijn naar 6cm breedte en heel veel vorige bewonder nog in het huis. Behang op de slaapkamers. De meest goedkope, licht bruine laminaat vloer. Zelfs crème kleurige rolgordijnen, met zo’n zichtbare stok met ballen aan de zijkant hingen er nog.

Langzaam laat het vinyl los van de keukenkastjes. De badkamer is nog maar nét waterdicht, en om die nu in de winter eruit te gaan trekken.. Ik vertik het om met 6 kids in een Dixie, achter thuis bij -8 te gaan douchen. Meneer vond dat het best kon.. Ik won deze discussie.. De kinderen stonden aan mijn kant. Dus de badkamer is voor deze maanden uitgesteld, ook al hangt hier steeds meer iets los.

Als het aan mij ligt, kiezen we gewoon even alles uit, zetten het op papier en dan hebben we een begin. Luc kan jaaaaren iets niet doorpakken. En hoe graag ik hem ook een schop onder zijn reet geef.. Laat hem maar eerst een keuze maken welke ketel hij aan wil schaffen. Ook dit dilemma sluimert namelijk al RUIM 9 maanden. Het expansievat wordt elke 5 dagen bijgevuld, en de emmer die onder de ketel staat, wordt élke 2 dagen geleegd. Ik zie ons in een horrorscenario, op een hele koude winterdag ineens zonder ketel zitten he…

En ja, dan heeft hij eindelijk vorige maand, enigszins een keuze gemaakt, wordt hij niet teruggebeld door de ketel-meneer. Des te langer duurt het hier dan weer, dat die ketel er komt, want ergens zèlf achteraan bellen is ook een dingetje..

Zo zit ik dus mijzelf in de weg hier in huis momenteel. Autorijden lukt nog niet en ik vlieg tegen de muren op. Ik heb na deze weken, meteen allemaal “Leuke”, nieuwe dingen bedacht. Er moet weer een ethanol haard komen. In Assen hadden we er ook een, en we hadden er heel veel kaarsen brandend in. De geur van die gel is me te heftig, voor in huis. En zo kan het ook.. De haard kan dan in de hoek. De bruine muur kan een mix tussen donker blauw en groen krijgen. Ik laat mijn hoofd teveel inrichting-overuren maken, maar ik zie het ook al helemaal voor me.

Als ik het enthousiast aan Luc meld, kijkt hij me aan, alsof ik net met blote voeten op een naaktslak ben gaan staan.

Doordat we al zéker 9 weken bakkeleien over een lichtbak die aan de muur gehangen moet worden, heeft hij al genoeg “Interieur-stress” momenteel. Ik kan hem wel aanvliegen als hij dan geen knopen doorhakt. Dat ding staat dus nog steeds op het kastje, omdat ik hem niet zo hoog mag opgangen als dat ik graag wil. Hij wil de lichtbak het liefste op het kastje laten staan. “Dan hebben we ook geen gaten in de muur”, is zijn verweer.

Destijds heb ik hem gewoon meegesleept naar Ikea. Er moest een extra bank bij komen, nu het gezin groter werd. En omdat zijn blauwe bank een design bank is, van een bedrag waar we bijna 6 maanden van kunnen leven, ging ik hem laten zien hóé léúk Ikea kan zijn… (Daar kom je na een keuze-bezoekje met Luc dus weer op terug)

We waren er om 15:30, we gingen weg om 21:15… We hebben alleen op de banken afdeling gestaan.. Als er grotere kussens lagen, had ik hem ermee gesmoord. Van de 15 banken, bleven er al snel 3 over. Na nog een praktische nadenk-ronde, bleven er 2 banken over. Uiteindelijk hakte ik al na 3 kwartier de knoop door, dat bank A gewoon beter in ons huishouden paste.
Kinderen, honden, konijnen, cavia’s, beentjes op de bank.. Bank A… Maar toen kwam het.. Hij heeft van 16:30 tot 21:00 alleen maar lopen ZIEKEN, welke KLEURRRR meneer mooier vond!
En dan ben je nog niet zo lang samen. Je dealt er nog mee, en ik wuifde het weg met de woorden: “Ach gut schatje, hij mag nu eens een keer in zijn leven een keuze maken.” Maar de realiteit is, dat hij gewoon soms geen b*llen heeft, om eens echt te zeggen wat hij ervan vind. Niet tegen zijn ex, niet tegen zijn kids met bijvoorbeeld het opvoeden, en al helemaal niet als hij een keuze mág maken qua interieur! (Ik houd wel heel veel van hem hoor! Echt!) Opgenaaid wordt ik er soms van.

Ik sleep de kids gewoon mee naar de Kwantum en zeg: “Vanavond maken we jullie bedstedes af, kies maar uit, dit is je budget”, en dan heb ik twee dagen later gewoon 3 kinderkamers klaar, incl behangen, schilderen en inrichten. En dat is nu precies wat ik hier beneden ook wil doen. De verfkleur-papiertjes van de Gamma hangen met plakbandjes aan de muur. Van de 12 hangen er nu nog 4. Zelfs de pubers denken mee. Ik geloof dat zelfs Labrador een mening heeft. Iedereen weet íéts, behalve Luc.. Hij draait er weer een denkbeeldige, moeilijke drol uit, en krijgt dan een verkrampt gezicht.

“En anders heb ik ook nog behang bij de Karwei gezien, maar die vind ik te duur, dus dat gevlekte kan ik wel met verf namaken?”, heb ik ook nog eens als extra optie.. Nee niets ik goed.. Hij weet ook niet wat het wel moet worden, maar niet dit.

“Maar ik wil die GELE muur weg hebben”, zeg ik best wel feller dan de bedoeling is.

“Dat is geen geel, dat is gewoon wit hoor”, ketst hij heel rustig eigenwijs terug.

“Dit is wit met crème erin, dít is wít”, zeg ik met een pot grondverf voor zijn neus..

“Dan nog is dit geen crème, ik weet heus wel wat wit is hoor. En dit is RAL 9001 hoor, dat is wit.” en terwijl hij nu ook geïrriteerd raakt, zoekt hij op Google een uitleg-filmpje op, waar het verschil tussen de een en de ander uitgelegd wordt.

En daar staat de held van de dag.. De meneer de schilder, die in beeld is, legt Luc even haarfijn uit dat ík, Guusje, gewoon wederom gelijk heb. (Vooral dat wederom moet er even bij he 😉 )

“Dus deze discussie gewonnen hebbende, kan je nu dan gewoon stoppen met eigenwijs doen, en gewoon een van die 4 kleuren uitzoeken?”, zeg ik een beetje arrogant. “Dan ga ik van de week wel, met de bús, naar de Karwei en zoek daar de verf zélf even uit. Dan weet ik zeker dat ik op nog een beetje christelijke tijd weer terug ben, en dat ik met een pot verf thuis kom. Want als ik op jou moet wachten, kijken we de aankomende 3,5 jaar zeker weten tegen 90 andere verf staaltjes, bevestigd met plakbadjes óp die muur…”

 

Pesten deel 4

19 december 2019

Als Luc MOET kiezen..

22 december 2019