De “Oh” hoort er niet bij..

Tegen Lieke: “Vanavond eten we zuurkool”. “Oh..”

Tegen de meiden over de zolder: “Morgen moeten jullie je kamer opruimen, want oma komt volgende week oppassen”. “Oh..”

Tegen de heren: “Ik heb jullie cijfers gezien op Somtoday” “Oh..”

Tegen een vriendin: “Ik wil best met je een kop thee drinken, maar je telefoon laat je in je tas! Ik wordt stront chagrijnig, dat je steeds op je telefoon zit te appen met ál die mannen. Non stop pak je dat ding, terwijl wij een gesprek voeren. Ik wil daarom niet eens meer met je naar het terras”. “Oh”

Het is hetzelfde woord, als dat je op de wc zit, en zodra je het wc-papier nodig hebt, hangt er niet genoeg meer..”OH!”

De “Oh” is niet echt positief in de wc. De “Oh” hoort ook niet in de badkamer. Niet voor de spiegel en niet in de slaapkamer. Misschien hoort het wel in je leven met de kids samen hoor.. Laat hun het maar enthousiast roepen, als je je taakstraffen rond verdeeld. Het hoort alleen niet als we aan tafel gaan, en iedereen ziet wat we eten. “Oh”…

De “Oh” hoort er gewoon heel vaak niet te zijn. Ik denk, dat dat heel wat onrust bij ons vrouwen wegneemt.

Bij de pot thee en onze tweede stuk cheesecake verteld een vriendin een hilarisch verhaal, hoe zij de boel in hun relatie wat wilde op-spicen. Een spannend pakje werd gekocht en zodra ze kindloos waren schoot ze naar boven. Onzeker stond ze voor de spiegel te bekijken óf het überhaupt iets was. Wikken en wegen, en nuchter zichzelf afvragend wat ze aan het doen was. Onverwachts stapte hij de kamer binnen, en terwijl hij haar zo zag zei ie geschrokken:”Oh!”. De deur wordt heeeeel snel weer dicht gedaan, en haar hoofd ging los.

Wij vrouwen hebben het vermogen om van die ene irritante mug een meeeeega olifant te maken. Zie je wel?! Waaaar ben ik mee bezig! Sta ik mijzelf hier een beetje belachelijk te maken, wie vind dit ook mooi?! Pakje gaat retour, keuze is gemaakt.

Tranen werden afgeveegd en schouders weer rechtop. Doorrrr.
Eenmaal beneden gooit ze de woonkamerdeur open, en de hele kamer staat vol met kaarsjes. In vol ornaat, zit hij met zijn blote billen te wachten op haar.

“Waar is je pakje?”.

“Die gaat retour, jij zei “Oh”

Ik begin ontzettend te lachen. Natuurlijk gaat ie terug! DUH! Hij zei “Oh”!

Ik denk meteen aan het verhaal van een andere vriendin, die haar eerste spuitende klaarkom ervaring had. Kindloos, dus geen angst dat er een binnenkomt. Raam dicht, dus de straat hoort ook niets. Telefoons beneden, dus geen trillende of bellende mensen op je slaapkamer erbij. Hij was internet opgedoken, om te kijken hoe hij dit kon uitvinden bij haar. Ze gingen er voor. Hoofd leeg na een wijntje. Geen boodschappenlijstje dus meer in haar hoofd.

Langzaam verloor ze de controle. De druk werd erger, heviger. Ze werd steeds warmer en zodra ze ging: “Spoot er toch een straaaaaaal uit mij, en ik voelde hoe het verder opbouwde!!” zegt ze met haar hand voor haar mond. “Hij schrok er zo van! Ik voelde hoe het nu echt eruit ging komen, en hoor ineens naast mij: “Oh…” Hij was gewoon ook nog eens aan het zoeken naar de handdoek! Ik was klaar.. Nuchter.. Stop er maar mee”

Zie je wel? De “Oh” brengt niets goed.. Het maakt dat ons hoofd “Ho” zegt.

Het borrelt álle onzekerheid, van jongs af aan naar boven in twee tellen. “Floep” en dan gaat het los. De “Ja maar-en” en de “Zie je wel-len” schieten om je oren.

“Ik wist het wel” is ook een hele mooie, zodra je emotioneel die achtbaanrit maakt. We trekken onszelf dan naar beneden. Zien alles ineens negatief. Dom, dik, lelijk. En dat bevestig je met “Oh zie je wel..”

Je zwenkt keihard naar rechts, en je ziet jezelf weer voor de spiegel staan na je bevalling. De teleurstelling dat die nieuwe spijkerbroek nog niet past op dag 2. “Oh zie je wel, dik.”

Je maakt een emotionele looping als je je herinnert hoe je erachter kwam dat nu-ex, weer eens met een andere vrouw het bed had gedeeld. “Terwijl je in hem geloofde”. “Oh, zie je wel, dom.”

We gaan omhoog in de achtbaan, als je álle haarkapsels van vroeger, op foto’s van jezelf ziet.. “Oh zie je wel, lelijk!”

Het is dan wel weer aandoenlijk als je de kapsels van je huidige vriend ziet. Oeh! En daarna de foto’s van zíjn éx, incl haar haarkapsels.. (Even serieus.. Je vraagt je dan toch nóg meer af: “Was je echt ál die jaren bind?! Ze straaaalt gewoon h-ex uit!)

En we maken weer een extra rondje ondersteboven, als je je herinnert hoeveel pijn je jezelf met dit alles gedaan hebt. Want de “Oh” is er misschien, maar het is onze eigen onzekerheid die m verkeerd doorgeeft.

Dus wat als we de “Oh” nog even moeten vertalen? Dat moet het wel zijn!!! We moeten m nog vertalen!! Hij is “Negativisch!”. Een erg moeilijk uit te leggen taal, maar we spreken m allemaal onbewust dagelijks..

Lieve dames, ik ben eruit.. Dit is het. De “Oh” is geen negatieve “Oh”, maar het is denk ik “Oh la la!” (“Ooooooooooohhhhh jaaaa”, denk je nu.)

Want “Oh la la”, wat zijn we mooi, lief, eigenwijs of juist heerlijk hexerig.

Dat moet het wel zijn. Dus vanaf nu lezen we de “Oh’s”gewoon een stuk positiever. “Oh la la” twinkelt het nu in mijn hoofd..

”Oooooohhh la laaaa”..

Ja! Vanaf nu mogen alle oh’s mee voor de spiegel, de badkamer, en de slaapkamer in. Ooooohlaaalaaa… Eens kijken of mijn pubers het zelf ook zo positief ontvangen. Ze mogen dit weekend namelijk AL hun vieze was op gaan ruimen, en met een stofzuiger door hun slaapkamer. “Oh la la” 😉

Russische roulette..

28 november 2019

Zusje..

2 december 2019