Engeland deel 1


Vanmorgen vroeg er uit, dat viel zwaar na twee nachten zo laat erin. Eergisteren klikte ik om 2:22 het lampje van de naaimachine uit en hingen Luc en ik zijn matchende oranje gordijntjes nog snel op. 3:15..
Gisteren natuurlijk inpakken en er moest nog even een stapelbed opgehangen worden om 23:00 in mijn caravannetje voor Evi.

Het is alsof je gaat stappen, maar dan zonder muziek en wijntje.. Hoe deden we dat vroeger?

Gisteren was het natuurlijk er spannend of we wel gingen. Twee weken geleden brandde nog even de koppakking erdoor bij Luc zijn autootje en een klus van normaal 3 maandjes, werd nu in de afgelopen 2 weken gedaan! Het werd beloond met de proefrit van 2 uur gisterenmiddag, die helemaal super verliep.. Het was officieel! We gingen!!

Dan toch ondanks dat we ruim op tijd wegreden viel het rijden naar Hoek van Holland tegen. Luc zijn mini hield geen vaste snelheid en werd steeds heter. Met de heater op standje sambal, alle ramen open en maar zweten, reden de heren naar de andere kant van Nederland. We moesten nog 30 minuten en toen werden we gebeld waar we bleven. Hoezo waar we bleven? We hebben toch nog ruim 1,5 uur? Nee Luc had de tijd verkeerd gekeken!

Op de minuut de boot gehaald. Wat een stress. Luc zat al op de boot en ik stond nog met de meiden voor de slagbomen. Er was wat mis gegaan met de paspoorten scannen en toen de zin viel “Jullie zijn erg laat, dan moeten jullie maar hier blijven en meneer moet de gegevens maar even mailen voor de volgende boot” zag ik mijzelf al met 3 meiden een camping zoeken voor die nacht ergens aan de Nederlandse kant, terwijl Luc met de jongens de Engelse camping op ging zoeken.

We hebben er een nieuw werkwoord van gemaakt: “Op z’n Lucs”

Na een uur bijgekomen te zijn van de adrenaline en de Cafeïne trillingen van de Starbuckskoffie hebben we toch maar een hut gehuurd en terwijl de kinderen in de bootbioscoop zaten bij de film Alladin, hebben wij samen de oogjes ff dicht gedaan. (We worden ouder 😉)

De boot had 1.5 uur vertraging en we waren om 22:00 op de eerste camping. Omdat ik al een vermoeden had dat dit een latertje ging worden, had ik thuis nog “Oma’s slaatje” gemaakt. Het heeft de reis overleefd en de mix van 9 kilo aardappels, twee potten majo, halve fles slasaus, appels, augurken, uitjes en 4 kilo draadjesvlees is bijna schoooon op gegaan.

Luc en ik duiken erin, beide gaar. Kids zijn nog aan de pruttel, maar daar wachten we niet meer op. Morgen Bristol, nu eerst dromenland!

Ennnnn go!!!

31 augustus 2020