Gele typemachine deel 1..

Al maanden zit ik op Ebay en Etsy, op zoek naar een roze betaalbare typemachine. Het idee dat ik m meeneem naar dat ene leuke koffiehuisje, en daar mijn verhalen uittype zit er nu gewoon in. Ik lees veel op internet over de oude typemachines en een Royal Quiet de luxe, is er een die goed aangeschreven staat, én natuurlijk van die geweldige jaren 50 kleurtjes heeft. Er zijn 2 soorten roze uitgegeven door de jaren heen, en ja ik heb al een voorkeur. Naast de groene, een lichtblauwe, een turquoise, de roze en een hele donker grijze en een grijze, is er één jaar een gele geproduceerd. De advertentie liet zien, dat de gele voor de hardwerkende student was. Het was een pastel gele en mijn mening is dat het meer dames dan heren was, maar wie ben ik. De gele is dus ontzettend zeldzaam en kom je niet snel in een mooie toestand tegen. Vaak zijn ze in een schuur gegooid of de vuilnisbelt op, want we hadden immers de typemachines niet meer nodig met een toetsenbord. Ik zie niet voor me, dat de gele ooit betaalbaar op mijn pad komt, dus ik heb mijn zinnen op een roze gezet.

Eind jaren 50 brandde de fabriek af, en werd de productie van deze kleurtjes ook in 1957 stopgezet. Oh wacht! Er is ook nog een “Gold platted” uitgegeven. De meest beroemde gouden is die van Ian Fleming. Hierop typte hij zijn James Bond verhalen, en het verhaal gaat dat Casino Royal naar de typemachine is vernoemd. Ik geloof dat de typemachine een paar jaar geleden nog verkocht is voor iets van 56000 pond ofzo. Echt bizar in ieder geval.

Ik krijg via Instragram de tip van een Amerikaanse motor-kennis, om eens op martplaza te kijken op Facebook. Ik dacht dat ik alleen Nederland ermee kon opzoeken joh.

Luc is vanavond naar de clubavond en ik ben om 20:00 meteen met de kinderen naar bed gegaan. Helemaal duf al en zeker wetend dat ik zo langzaam in slaap val, sleep ik het cirkeltje naar de andere kant van de wereld en begin met de eerste 200 kilometer rechts bovenin, bij New York. De 200 kilometers veranderd meteen in 124 mijl en ik weet dat ik goed zit.

Omdat de cirkel wat over de grens van Canada heen zit geeft Facebook een error aan. Ik maak het kaartje was groter, zodat het cirkeltje precies in Amerika zit en ik zie de eerste typemachines verschijnen. Mijn zoekopdracht ik “Pink Royal typewriter”, maar nadat ik ruim 3 kwartier al aan het zoeken ben, verlies ik toch wel een beetje de moed. Ik besluit om opnieuw te beginnen (Heel even nog) en ga alleen voor de “Royal Typeriter”. Ik zie de mooiste kleuren. Mos groen, die stond voor ruim €500 op Ebay zag ik van de week, en hier wordt er $35 voor gevraagd. Ik zou er een handeltje mee moeten beginnen joh. Wat een mooie machines staan erop! Ik merk al dat ik wat moeër wordt en ik voel hoe ik langzaam wat zwaarder begin te worden.

Ik sleep half Amerika door en dan ineens sta ik stil.. Ik lees het echt wel 5x. Het lijkt namelijk op een gele typemachine. Het is vast een crème kleurige of cognac ofzo..

“Vintage ROYAL TYPEWRITER & case $100 $200 

“Langer dan een week geleden geplaatst in Phoenix, AZ”, staat er wat kleiner onder en het groene balletje met een vinkje geeft aan dat ik een berichtje naar de verkoper kan sturen.

“Rare vintage yellow royal typewriter in excellent condition. 35th ave. and pinnacle peak”

Ik weet even niet hoe ik het heb. Ik lig hier, op een donkere slaapkamer in Groningen, alleen, en ik voel denk ik wel 300 rare soorten kriebels tegelijk. KLAAAAR wakker! Ik voel hoe de klaarwakker- stoot door mijn lichaam heen schiet. Alsof ik een kop koffie heb gedronken, shake ik het uit van de cafeïne/ adrenaline stoot. Ik stuur het berichtje door naar Luc en probeer mijzelf weer tot bedaren te brengen.

“Probeer stoerrr te zijn, relaxt..”, en ik zie in mijn hoofd, hoe Joey van Friends een quasi ongeïnteresseerde houding aanneemt. “How you doing?” Ik heb na 2 seconden nog steeds geen berichtje terug gekregen van Luc, en besluit maar gewoon te gaan mailen naar de mevrouw.

“Hi is this still for sale? Hope to hear from you. Greetings Guusje from Holland”, toets ik super relaxt (Ahum) en wacht af.

In een paar minuten tijd krijg ik het antwoord alweer terug “Yes it’s for sale in Phoenix”

“Yes i see! It’s my dream typewriter! Is it possible to send it to Holland (Europe)? I think the shipping is about $80, but that’s fine”

“Yeah i’m sorry i can”t ship out” en daarmee was het gesprek ook echt ten einde. Ik vroeg nog hoopvol en enthousiast waarom en dat er geen tijdslimiet aan vast zat, maar een reactie verder terug bleef uit.

Mega teleurgesteld en trippend van de adrenaline, zit ik rechtop in bed, als Luc binnen komt. Met een tandenborstel in zijn mond verteld hij mompelend hoe gezellig het was. Ik hoor half hoe hij de verhalen verteld en hij ziet dat mijn hoofd er nog niet helemaal bij is. “Isch eu ietsch?” vraagt hij terwijl hij zijn klodder tandpasta in zijn mond probeert te houden.

“Ik heb een typemachine gevonden”, zeg ik met mijn tranen terug drukkend. Luc kijkt me met enthousiaste pretoogjes aan. Ik zie hoe hij blij reageert, maar ook weer betrekt als ik verder vertel hoe de dame het niet wil opsturen.

“Dan glaag ju koch geoon de ini ereld aar, ast el ienank die voor ju ng ok il halen..” (Vertaald: “Dan vraag je toch gewoon de mini- wereld daar, vast wel iemand die voor je hem op wil halen) en hij haalt, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is zijn schouders erbij op en schiet de badkamer weer in. Dat ik daaaaaaaar niet eerder aan heb gedacht! Ik duik Facebook op en vind een Club in Phoenix notabene en stuur ze, met Luc dicterend naast mij een berichtje.

Anders probeer je Mike ook eens.. En ik zoek hem op. Mike woont in Florida komen we achter, vandaar zijn geweldige aparte korte broeken die hij altijd op de meetings draagt! Maar Google maps zegt dat het ruim 32 uur rijden is naar Phoenix. Jammer.. Tijd om te slapen en mijn telefoon uit te gaan zetten.. Want anders wordt ik wakker van al die berichtjes die vannacht binnen komen!

Als de wekker gaat duik ik meteen mijn telefoon in.. Sh*t, de hele nacht is het stil gebleven. Ik gooi mijn verhaal een beetje verdrietig op facebook voor mijn vriendjes. Zij snappen het vast..

Ik zie het eerste uur al hoe de liefsten meeleven, met een droevige smiley of een hart onder de riem.. En dan komt ineens een heel veel belovend berichtje binnen…