Herfstvakantie..

Luc schiet het bed uit en hoor ik rommelen door het huis. Lampen overal aan, douchen incl de afzuiging aan door het huis. Ik draai me nog een x om. Ik heb nooit hoofdpijn en nu al dag 3 op de rit. Ik vervloek de lichtstralen die door het raam boven de deur binnenschijnen en mijn pupillen trekken zelfs onder mijn oogleden samen. Zou zo een kater voelen? Kan het me niet meer herinneren.. Vroeger.. Maar toen dronk ik ook niet zoveel dat ik die had.

Een paar jaar geleden had ik mijn eerste beroerde ochtend en Gut wat snapte ik die arme, arme zaterdagnacht feestvierende debielen op zondagochtend ineens! Daaaarom zaten ze altijd áchter in de kerk. Met zo’n hoofdpijn kan je ook niet sociaal doen!

Het was op een zaterdagavond dat ik met 4 vriendinnen na heeeeele lange tijd weer eens een keer weg ging. Na 2 Baileys draaide ik al met mijn billen rondjes op het podium. Na 5 Baileys hing ik aan een paal en na 12 Baileys en 2 Safari-jus “fietste” ik maar huis. Ik had een fietspad rechts van mij, maar ondanks dat ik m ook registreerde en er tegen vertelde dat ik m zag raakte toch mijn wiel de linker stoeprand aan de andere kant van de weg. Ik weet nog hoe ik met mijn voet en arm in de spaken lag en dacht: “Hoe heb ik dit gedaan en hoe kom ik hier uit?”

Hoe ik thuis ben gekomen weet ik niet meer, wel dat ik heeeeeel nodig moest plassen. Bij de voordeur stond ik te huppelen met gekruiste benen, maar doordat ik zo wiebelde kreeg ik de sleutel niet in het slot. De honden gingen binnen tekeer en ineens vloog de voordeur open. Een boze nu-ex keek mij met een vaderlijke grom aan. “Waar kom jij zo laat vandaan?!”

Oh oh! Vader Abraham begon te zingen in mijn hoofd en ik floepte met mijn sleutel nog in mijn hand en benen gekruist eruit: “Uit de k*t van Tante Sjaan”

Hij keek héél boos en ik gierde van het lachen. En zo BAM was de deur ook weer dicht. Ik hoorde de woorden:” Je zoekt het maar uit” nog in de verte en de lamp in de keuken ging weer uit. Ik wiebelde door en eindelijk met 1 hand naaaaast het slot steunend en met mijn vingers een beetje sturend kreeg ik de sleutel erin en ook nog eens de deur open!” HA! LEKKER PUH!! Binnen!

Ik liep de trap op naar boven, trok mijn inmiddels “sexy” primark ladderige panty (Hoe hebben we dit uit kunnen vinden mensen?! Zo A-sexy en zielig voor die mannen en óns!) en corrigerende onderbroek (ook zo iets) tot op mijn enkels en plaste.. Gut wat voelllllde dat fijn! Ik denk dat het erg rustgevend was, want het volgende wat ik weet is dat ik met mijn panty en onderbroek nog op mijn enkels, mijn billen omhoog en met mijn hoofd in de douchecabine lag. Ik werd namelijk 4 uur nadat ik thuis was gekomen wakker gemaakt door een mopperende nu-ex. Ik deed een poging tot wakker worden en probeerde stijf van de pijnlijke straateczeem omhoog te komen. Daar zat ik tegen de wc-pot aan, incl de douchecabinedrempel in mijn gezicht gestempeld. Het was officieel, ik had een KATER! Mijn Gut!!! Wat een PIJN!!!

Er drongen kinderstemmen door mijn hersenpan die 400 decibel harder waren dan normaal! Mam? Bla bla bla.

Mam? Bla bla bla.

Mam? MAM? MAAAAHM?!!

Ik vroeg me alleen maar af:” Hoe doen die voetbalhooligans dit?! Die alcoholisten? Die die-hard stapmonsters?! Hoe?!!!!”

Zittend op een krukje heb ik gedoucht en eerlijk is eerlijk, dat hielp al heel veel! Kokhalzend heb ik een boterham met Nutella weggewerkt. (Daarom eet ik dat spul nu nog steeds niet! Brrrrr krijg weer een kippenvel rilling) en met een kop thee, 2 paracetamolletjes en een kop tomatensoep in de middag kwam ik weer een beetje bij. Nu-ex was naar de voetbal en de kids kregen een Disney-marathon. Beetje zoute chips erbij en de wereld ging al wat mooier weer draaien ; )

Ik hoef niet uit te leggen dat ik om 19:00 met de kids in bed lag? Dat ik spijt heb gehad tot woensdag? En dat ik toen de confrontatie ook maar eens aan ging met nu-ex? Want ook al was ik “verkeerd” al die kotsemmers en zondagmorgens van hem… Ik heb m zelfs eens uit mijn ikea hoekkast moeten trekken omdat hij dacht dat ie al op de wc stond! Piemel in de aanslag, bóven mijn zo netjes naast elkaar pronkende Louboutins!! Ik schoot gillend en hoogzwanger dat verhoogde blokkenbed af en trok m er toch ff uit!!

Dit was mijn eeeerste x (en ook eenmalig kan ik je verzekeren) in bijna 30 jaar en dan doe je zo tegen mij?

Tegenwoordig is het al zo dat mijn moeder laatst haar zorgen uitte aan de telefoon. Ik drink namelijk zéker weten wel 3 flessen wijn in de week en als het open was móést het ook zéker weten op wist ze. Maar mijn kids noemen mij de slechtste alcoholist van de wereld. Ik hóúd van die bubbelwijn van de frestini ofzo. Zo’n roze fles met een “plop” dop. Nou die schiet eraf, dus die vind ik al eng. Ik vraag Luc of hij m open maakt, want ik “durf” niet. Dan gaat er een half wijnglaasje in. Neem ik bij het kaasplankje een paar nipjes voor de smaak en dan met rode wangen wankel ik naar boven. Als ik s’morgens beneden kom dan staat het glas nog met 3 grote slokken op tafel, mét verdronken fruitvliegjes uiteraard… Dus hoezo zorgen?!

Nee ondanks dat alcoholverslaving echt diep in de familie zit deel ik deze “dorst” niet. Wel ooit een periode gevoeld hoor en dat beangstigende mij alleen maar meer zodat ik niet meer durfde te drinken. Soms vind ik een Baileys echt nog wel lekker of een Dutch dynamite, maar die vallen minder verkeerd dan een wijntje. Want bij één glas rosé horen gewoon 2 glazen water en een mega warm en hitsig gevoel ; )

“Een dronken vrouw is een engel in bed” zeggen mijn vriendinnen altijd tegen mij en Luc, maar Luc ziet me aankomen hahaha! Nee dan maak ik geen “misbruik” van je, zegt ie dan. “Helaas” denkt mijn hitsige “dronken” Guusje dan altijd en quasi sexy draai ik me dan warm op mijn kussen om en kwijl meteen met mijn ogen dicht weg.

En zo krijg ik in deze donker slaapkamer nog een xje als hij zijn tanden heeft gepoetst en roept hij onder aan de trap zachtjes:” Tot vanavond” als hij de deur uitloopt. Want ondanks de herfstvakantie en dat iedereen nog ligt te dommelen moet hij gewoon aan het werk.

Ik kijk op mijn telefoon en dat scherm lasert mijn netvlies in. Een hele lap tekst van vriendinnen. De een gooit haar kind om 5:00 bijna de deur uit omdat het een “koekje” wil op dat tijdstip en de ander heeft veel onbegrip van haar (nu even) knuppel en heeft het gevoel dat ze alleen staat. Nummer 3 heeft een heftige operatie vandaag en Heerlen is nét te ver weg om me aan te melden als steun en toeverlaat naast haar bed. Ik app haar dat ik donderdag haar op kan halen als het nodig is, maar een collega heeft het haar al aangeboden. Nummer 4 is om 6:10 ook onderweg en rijd dan al de file in en uit en speelt even een “bonke bonke” nummer voor me af in een spraakbericht. Nummer 5 moet naar groepstherapie vandaag en maakt zich er best druk om en ik bedenk me alleen maar hoe al deze lieverds een pot thee en 2 repen Tony’s nodig hebben! Als ik hoofdpijnloos was zou ik ze allemaal af zijn gegaan denk ik, maar ik klik egoïstisch de telefoon weer uit na een coach bericht voor iedereen en stuur ze telepathisch met mijn ogen dicht een extra kusje toe. Eerst nog even dommelen voor ik de koude beentje van Evi en Loesje het warme bed in voel glijden.

“Oh mam, je bent altijd zo lekker warm!” knuffelen ze zich tegen mij aan..

Goedemorgen wereld..

Kom maar op met die paracetamolletjes, want dit wil ik niet missen!