Kom van dat dak af..

Mijn vader is die ene man, die bij de stoplichten als een kindje staat te spelen met zijn gaspedaal. Mensen naast zich aan de linkerkant een beetje opnaaien vind ie soms wel eens “grappig”. Als 17 jarig meisje wil je dan heeeel graag onder het dashboard kruipen. Hij heeft een joystick aan zijn stuur en een breed assortiment cd’s in de wisselaar met Nederlands, Duitstalig en van die natuur-cd’s zoals onweer of vogelgeluiden. 

Zodra hij bij een stoplicht staat en hij verveeld zich écht, dan kun je je lol op. Het raam gaat ” “krrriiiiiiihhhhgggiiiiiiiiihhhhtttkkkgggggggg“ stroef naar beneden en in de tussentijd is hij haastig op zoek met het nummer “Kom van het dak af” van Peter Koelewijn..

Voor de muziek-leken in ons midden.. Dit nummer begint met een Peter onder aan zijn huis, schreeuwend naar een vrouw op het dak met de woorden: HE!!…… HEEE!!!! HEEEEEEEEHHH!!!  en dan vervolgd het nummer met “Kom van dat dak af”( maar zo ver laat mijn vader het niet komen..)

Daar staat hij dan, bij de stoplichten met zijn bestelautootje. Spelend met zijn gaspedaal. “HE!” klinkt het uit de opgeblazen boxen en hij tikt snel het nummer terug naar het begin. Hij kijkt lachend naar de bestuurder naast hem..

“HE!!” Je ziet dat de bestuurden al wat zenuwachtiger VOORUIT blijft kijken en inmiddels ben ik 60cm lager op de bijrijdersstoel gezakt. Ik probeer mijzelf met een hand te verbergend op mijn voorhoofd. (Alsof ze niet zien wie we zijn, met die autobelettering!!)

“HE!” Spoelt hij weer terug om vervolgens nu de volgende “HEEE!” er tegenaan te gooien..

De bestuurder naast ons werpt een zenuwachtig en vluchtige blik opzij en mijn vader begint te “gassen” hiiiiiiiiihng… Hiiiiiihng hiiihng..

“HE!” Spoelt hij nogmaals terug, “HEEE!!!!”, “HEEEEEEEHHHH!!”  Hiiiiiiihhhnggggggg!

De bestuurde naast ons is inmiddels al ongemerkt (Nou ja óngemerkt, die arme vent!) “strakker” achter zijn stuur gaan zitten en is vastberaden om hem er finaal uit te trekken..

(Wat is dat toch met mannen? Waarom komt dan meteen zo’n gorilla los in hun? Zo’n macho win-drang enzo..)

Eindelijk springt het stoplicht op “GROEN” en mijn vader schakelt in zijn alle rust langzaam in zijn 1 en trekt in een slakke gangetje rustig naar de 30 kilometer per uur, terwijl de meneer naast ons HE-LE-MAAL losgaat op zijn rechter pedaal en met een slip wegtrekt als een halvegare..

“Nou, nou, nou, wat een debiel met haast zeg” zegt mijn vader hoofdschuddend..

“Zucht”… Ik kan weer veilig rechtop zitten..

Tot de volgende stoplichten..