Mam het is donderdag!..

De dag is vandaag een beetje anders. Ik wordt wakker en mijn telefoonscherm laat zien dat een relatie op knappen staat, de ander juist een wilde nacht heeft gehad en dat er een puber maar op kamers gaat ofzo. Ik probeer iedereen lief te beantwoorden, en nee niet elk antwoord is wat ze willen horen, sorry.. Ik leg mijn telefoon weg. Het is tijd om het gajes hier thuis uit bed te roepen. Luc loopt naar het washok voor een paar sokken en roept in het voorbijgaand alles eruit. 3 bibberende grietjes schieten naast mij het nog warme bed in en we kletsen even met elkaar. Beetje jaloers staat Luc naast het bed, tja dit doen ze niet bij hem.. Als de wekker op 7:00 springt jaag ik iedereen, met een knijp in de billen, en een prik in hun zij het bed uit. Luc geeft me een goedemorgen kusje met een quasi mopper dat zijn dochter zo lekker bij me komt in de ochtend. “Ik ben ook zoooooo leuk” giebel ik als hij me kust voor hij naar beneden loopt. Natuurlijk bedoel ik dat niet zo en hij gelukkig ook niet. Ik ben heel erg blij dat ze zich zo veilig bij ons voelt. 

Lieke sliep een nachtje extra bij ons. Bij “g*ds gratie nog aan toe”, mocht ze van moeder, zómaar na schooltijd weer naar papa. Ze is 13 en vind het fijn om onder de juk van moeder weg te zijn. Het botst daar steeds vaker en hier zijn er gewoon duidelijke regels, maar vrijheid zat tussen die kaders. We controleren niet dagelijk telefoons, houden niet via GPS bij waar ze uithangen en beseffen heel goed dat de kinderen twee huisjes, levens en gezinnen hebben en niet in twee kampen wonen. Ze horen niet de keuze te krijgen of je partij kiest voor je moeder of vader.

Het is natuurlijk ook zo dat we een tafel vol gezelligheid hebben. Want zeg nou zelf, eten met minimaal 8 anderen, meeste aangewaaid en hoort inmiddels tot het meubilair, ja dat is toch ook gezelliger? Daarbij éten we hier ook echt. Bij moeder staat er een weegschaal op het aanrecht en wordt het op de radijs af, gewogen wie wat, hoeveel en wanneer eet. Een griet zo smalletjes en in de groei en puberteit heeft dat niet nodig vind ik. Ze schiet giga in de lengte omhoog en daarom mag er best een extra boterham bij in hoor. Ze fiets echt kilometers van en naar school, tussen sport en moeder en vader. Omdat ze normaal alleen op dinsdag hier slapen, is het voor mijn gevoel dus vandaag woensdag.

Nog een formuliertje tekenen voor die en heeft iedereen dat ingepakt? Snel met een kus en een knuffel de deur uit. Mijn taak was vanmorgen alle zorgen van iedereen (ik heb het geprobeerd) weg nemen en de buikpijn van Loesje een beetje te verzachten, met lieve en coachende kreten. Zo stapt alles goedgemutst de poort door. Er wordt nog 5x “doei” geroepen in het gangetje. Sorry buren! En als ik me omdraai staat labrador achter mij te huppelen:” Nuuuuu ben ik hè vrouwtje? Nu mag ik een kusje van je he?!”

Normaal is het zo dat ik dan het krukje pak, en even voor hem ga zitten. Even vertellen hoe mooi hij is, lief en “oeh je bent zoooooonnn geweldige stoere man he” keuvel ik dan tegen hem. Zo krijgt hij dan ook de aandacht die iedereen hier vanmorgen heeft gehad, maar zodra ik naar het krukje loop gaat mijn telefoon in de kamer.

Evi.. “Mam het is geen woensdag, maar donderdag..”

Een horrorscenario overvalt me.. Daar staat ze dan, met tranen buiten het schoolplein. Íedereen opgedirkt en verkleed en zij in haar extra warme, h&m, hello kitty trui, want het vroor vanmorgen!

Ik zie op mijn netvlies het berichtje op “Klasbord”: ”De kinderen die donderdag, i.v.m. Halloween, verkleed op school willen komen mogen dat.” En ik roep in de telefoon dat ik het oplos!

Het is donderdag!!! Hoe kon ik dit vergeten?! Weeeeer een jeugdtrauma erbij denk ik sarcastisch! Ik ren naar zolder en zoek als een malle op haar kamer half aangekleed met alleen een vest van Luc, naar de heksenmuts. In de tussentijd bel ik school. Lieve juf van vorig jaar neemt op. Ik leg, van ónder Evi haar bed uit, dat ik in de chaos het Halloween vergeten ben en of iemand misschien haar even wil opvangen. “Is er misschien een hoed op school?” vraag ik juf, maar die kan zich niets bedenken. Ik zet inmiddels tas en bak ondersteboven en zie de chaos. Ik zoek een zwart met paarse heksenmust! Hoe moeilijk kan dit zijn?!! Hij is heel groot met een metalen pop-up ring erin, zoals die tenten die zichzelf openklappen.

Ik krijg Evi zelf aan de lijn en na 4 minuten verder graven op haar aanwijzingen in haar zooi (ik dacht dat ze hun kamers hadden gedaan?!) vind ik een zwarte hoed met gouden sterretjes!! “Ja de paarse was kapot en was weggegooid laatst”.

Jez*s! Zeg dat dan!! Mama komt eraan!!!! Ik schiet een broek aan, dan maar bh-loos en trek nog een zwarte jurk van mijzelf en een zwart truitje van Loesje uit de kasten en sjees zéker met 400 calorieën extra verbrand van de stress de keet hier uit!

Ik start met mijn vingers gekruist en de choke helemaal uit mijn kleine oude race-monster en na 4 pogingen slaat ie aan.. “Schatje toch”, aai ik hem liefkozend over het dashboard.

Alsof mijn karma wel heel slecht is vandaag (Ik geef nooit meer advies aan mijn vriendinnen! Ik lach en hoor alleen nog maar aan, beloofd!) heb ik álle stoplichten tegen. Wist je trouwens dat fietsers tussen elk autostoplicht een extra groen krijgen? Heel handig in de spits! “Grrrrrr schiet op!” mopper ik.

Naast het hek van het schoolplein staan de “plakmoeders” met elkaar te kletsen. Er wordt gelachen en overdreven met gebaren uitgebeeld terwijl er iemand een verhaal verteld. Die waren vást RUIM op tijd vanmorgen, om hun éígen haar en make-up perfect te fatsoeneren, en daarnaast ook die van hun kinderen. Dit is zelfs inclusief met een prinsessen-trouw-jurk aan en perfecter dan professioneel geschminkt. Ik schiet met mijn inmiddels smaakloze, dode kauwgommetje (wat wil je als je zelfs je tanden nog niet eens gepoetst hebt!) en mijn haar nog in de slaapkrul langs iedereen en roep met een  gemaakte en gejaagde glimlach:” Ja het is donderdag, geen woensdag”

Ik glibber over de rubberen deurmat naar binnen en blijf bij de klas van Evi 2 tellen op adem komen en klop dan zachtjes aan voor ik de deur open. Meester lacht geruststellend naar me en ik mompel:”Ja slechtste moeder ooit! Weer een trauma erbij!” Hij fluistert dat het vast meevalt en dat alles goedkomt. Dit doet hij gewoon ff met een knipoogje erbij he! Hoe doen die leraren dit? Het werkt in ieder geval wel en ik geloof m, “Wat een rustige, leuke man is het ook” denk ik..

Met Evi hand in hand, rennen we stiekem samen op onze tenen (Niet rennen in de school!) naar de grote hal. Ik trek in een beweging haar trui uit en trek het zwarte shirtje aan. Mijn zwarte, veel te grote jurk eroverheen en zodra ik haar heksenhoed opzet trek ik zo de randnaad kapot! Ik baal! Hema wat maak je me nou?!!! Mijn chaos, ik weet het, maar dit is nog slechter dan ali!! Ik zeg dat het nu lijkt op een heeeele echte oude heksenhoed en ze lacht lief naar me.

Ik heb mijn make-up nog in de tas zitten en ze krijgt een lijntje op haar ogen, een beetje rode lippenstift en mascara. Ik maak nog een beetje enge bloed op haar wang en vouw haar Hello kitty trui op. De directrice loopt voorbij en complimenteert Evi dat ze er zo mooi uitziet. Wat een geweldig mens denk ik warm! Nu heeft ze er weer zin in en worden de tranen vergeten.

Samen schieten we weer op onze tenen door de gang, en in het voorbijgaand zwaai en glimlach ik heimelijk naar lieve juf, die in haar klasje voor de klas staat met een boek. Ik kus Evi bij de deur op haar voorhoofd, want overal zit verder “bloed” en met een snelle high five loopt ze door de deur van haar klas. Ik kijk naar meester die stiekem een duimpje omhoog doet. Het is officieel, jeugdtrauma 718 is alvast opgelost, dat scheelt weer een paar uur therapie later, en de rest van mijn leven wordt dit als verwijt en met een glimlach gebruikt om me te chanteren. “Mam weet je nog dat je mijn verkleedfeestje vergat?”

Ik kom thuis en labrador staat op me te wachten:” Wat flik je me nu? Ik was aan de beurt! Nu ben ik hè?!” Ik druk de waterkoker vast aan voor een ontbijtje en als ik het krukje pak om met hem te gaan zitten, vliegt de achterdeur alweer open. “Hoi! Toets ging heel goed! Bla bla bla bla, mag ik een boterham met ketchup en gekookt ei, of toastjes met kruidenboter?” Het is 9:25 uur?!!…

Tot zover de kans op een momentje alleen te ontbijten, rustig op mijzelf.. Misschien morgen meer geluk. Welke dag is het dan?