Nachtdienst..

Woel, woel, draai, draai.. Moeilijk kan ik in goede slaap komen en zodra ik de diepte in duik, staat Evi op mijn kamer te fluisteren: “Mama.. Ik heb in bed geplast..” Even kan ik niet bewegen en ver uit die diepte mompel ik: “Is niet erg! Snel douchen!” (Pffff, langzaam kom ik een beetje terug naar hier..) Als ik in de benen ben en de overloop op loop staat ze er al onder en zelfs een handdoekje is al gepakt uit de manden..

Ik geef haar een kus met de woorden: “Niet erg meid, ik ga je bed doen..” en loop de badkamer af naar het waskamertje. Bergen met was in de manden staan er opgestapeld. De dagen ziekenhuis in en uit maken dat ik hier niet meer aan toe kom, of gewoonweg geen puf er meer voor heb. Mopperend zoek ik naar een overtrekhoes. Daar sta ik dan op die donkere kamer, in mijn blote kont, bedenkend dat ik best ff een shirt aan had kunnen doen. Eigenwijs maak ik er van dat het nu geen zin meer heeft en in mijn blote billen loop ik iets kouder de trap op naar zolder.

Loesje slaapt diep als ik de lamp aan doe en merkt er niets van. Ik begin het bed af te halen en voel nog ff extra of het dekbed zelf ook nat is.. Ik voelllll niets?.. Verward voel ik verder..Huh matras, ik voel hier ook niets.. Duf en verward voel ik verder of ik niet iets gemist heb.. Hè? Alles is DROOG! Ik leg de dekens terug en terwijl ik de trap weer afloop hoor ik haar zacht kletsen onder die douche: “Ja echt, het ging per ongeluk.. echt!” In mijn slaapwaas stap ik de badkamer in en en ik voel hoe haar ondergoed ook droog is..

– “Evi?… heb je echt geplast? Want alles is droog..”

“Huh? Ja maar ik was wel nat..”

– “Ja maar liefje, ook je onderbroek is droog.. “

(Verwarde stilte.. Euhm..)

– Kan het zijn dat je hebt gedroomd?

(Verwarde stilte.. Euhm..)

“Ga maar snel afdouchen en dan ga je er weer in..”

Ik stap snel nog even onder mijn eigen dekens om op te warmen tot de kraan uitgaat. 2:48… 03:03… 3:12… De zeep zou nu wel weggespoeld zijn lijkt mij..

“Evi kom je eruit? Kan mama ook weer slapen..”

Ik loop de overloop weer op en hoor een bromstem: “Maaaaaahm, mijn bed is helemaal doorweekt”

-“Ik heb hier een paar hoezen! Tis wel totally spice, maar je dealt er maar ff mee.. Kom er maar uit, dan zal ik je even verschonen”

“Mopper zucht, ik ga me ff afdouchen.. Hè Evi.. bla bla bla”

Hele huishouden wakker om 3:18. Dochter droogt zich zelf af. Zoon spoelt zich af en een tienerbed wordt opgemaakt. Bovenste bed van dat stapelbed vervloekend sta ik als een naakte spider-woman enigszins vastklemmend aan die K!tmatras en zorg ik ervoor dat ik NIET mijn onderste slapende zoon vertrap. Ik dans een halve imbeciele horlepiep om op die rand te blijven staan. Die rand waar slapende zoon zojuist ooook op is gaan liggen met zijn hoofd, omdat dat geschommel aan zijn bed hem een beetje heeft gewekt! 

Niet lenig, liftend, stabiel blijvend en het liefst smooooth die hoes er in eeeeen x overheen alsjeblieft! (Hoe dan Ikea?!! Heeft u er een filmpje bij?)

Evi meld zich als ik de deken van Mees er weer op gooi en ik til haal naar zolder. Even een knuffel op de trap nu het nog kan, ze groeit veel te hard. Ze snoezelt lief dankbaar onder haar warme dekbed en ik stop haar lekker warm in. Gekscherend, maar met kern van waarheid en dringend verzoek: “Niet in bed plassen hè” kus ik haar slaap lekker. Mees help ik zijn bed in met de woorden: ” Roep je als je naar de wc moet? Dan help ik je en til ik je er heen” Morgen de was maar eens weer doordraaien als ik er aan toe kom schiet er door mij heen als ik de nieuwe stapel boven aan de trap zie liggen. Ik schiet terug naar mijn bed, eens kijken of het dit keer beter lukt om in slaap te vallen.