Op eigen risico..

Ik heb een vader die als hij een waterplas op straat ziet liggen er gewoon door heen móét rijden. Mijn vader is “díe ene man” die als jij op de stoep loopt, naaaaast een waterplas dat je hem de rest van je leven niet meer zal vergeten.. Mijn vader is ook die ene man, die bij de stoplichten als een kindje staat te spelen met zijn gaspedaal.

Stel je even voor.. Ik 18. Hij met een een oud wit ingedeukt bestelbusje. Als je de ramen naar beneden doet hoor je “krrriiiiiiihhhhgggiiiiiiiiihhhhtttkkkgggggggg“, omdat er ooit al eens een aanrijding was en de binnenkant van die deur er daarna af lag. Het was teveel werk om dat er weer vast op te zetten, zo ging het ook.. “Niet zeuren, gewoon met dat ding de bochten door skeuren”

Als je er al in zou rijden een keer, dan is dat met gevaar voor eigen leven uiteraard. Natuurlijk is het niet starten en rijden, nee er zitten wat gebruiksaanwijzingjes aan. Zal even de belangrijkste snel met je doornemen.

Het slot is kapot, dus NIET OP SLOT DOEN!! Krijg je nooit meer open vanuit de buitenkant, gewoon niet doen. Mijn ouders wonen nog in een Gronings dorp, waar je je fiets zonder slot tegen de kerk aan kan zetten. Daarbij niemand die dit krot wil lenen. Blijf dus van het slot af!

Zodra je de deur opent, komt er een muffe mannen en zweterige paardengeur op je af. Adem dus alleen door je mond in en neus weer uit.

Tussen het geleefde puin neem je dan plaatst en maak je niet druk voor áls je in een noodsituatie vast komt te zitten met deze “auto”. Alles komt goed! Je kan dan van alle rollende mandarijnen, flessen cola achter de stoel, pakken jus-orange ónder de stoelen en harde worsten die er liggen sowieso een week overleven. En dat is incl mondhygiëne en scheren, want de tandenstokers steekt hij in de zijkant van het ventilatieroostertje en bij de stoplichten scheert hij zich snel in de ochtend. Ja? Heb je beeld? Gaan we verder…

Als je dan tóch instapt, dan moet de deur dicht. Nee dat is geen deur meer met een handvat! Nee joh! De binnenkant is eraf, dus tussen de scherpe stukken plaatwerk stop je je dierbare vingers en “trék” je met een “rukje” die deur dicht. Het is een beweging waar je al wat meer mee geoefend moet hebben, voor je er überhaupt écht mee op pad kan gaan. Als je namelijk te zacht trekt, valt ie niet in het slot. Trek je te hard, dan ben je niet snel genoeg om je vingers weg te trekken en snijd het plaatwerk zo een paar sneden in je vingers. 

De stoel moet even op een zít-stand gedraaid worden. Ik kan tegenwoordig al beter onderuit rijden, scheelt heel wat draaien aan die stroeve knop. Ik ben immers natuurlijk al een ervaringsdeskundige, maar dit is net een Auping-bed houding! Een onmogelijke rij houding en niet te vergelijken met die “stoere pet-golfjes” die helemaal naar rechts hangen. Dit is niet bij de pedalen komen óf niet boven het stuur uit kunnen kijken, kies maar…

Zodra je het lef hebt om de sleutel om te draaien, beginnen de volgende uitdagingen! “Fasten your seatbelts” we gaan starrrrten…

VOET OP DE KOPPELING!! De pook draait namelijk alle kanten op. Als een bal in een centrifuge kan je deze door je handen heen draaien, zelfs als ie ín een versnelling staat. Het is ook de gók in wélke versnelling hij beland elke keer als je schakelt. Dus voet erop en dan langzaaaam de sleutel omdraaien. Oké wacht ff! Voor jij gaat starten zal ik het even voor doen…

PAS OP! SCHRIK NIET! De ruitenwissers vliegen op standje turbo van links naar rechts over de droge ruiten. Het knipperlicht slaat rechts af. De blazer blaast een halve Sahara aan stof en zand in mijn ogen en staat op windkracht 15. De muziek is denk ik nog wel het meest bijzondere wat me is bijgebleven na als die jaren. “Bei uns in Kufstein“ tettert met vólle bass uit de opgeblazen boxen naast mij en ik ga op zoek naar álle hendeltjes en knopjes om de rust er weer in te krijgen.

Op het dashboard ligt een dikke laag stof en er staan met een natte vinger telefoonnummers in geschreven van klanten die hij niet moet vergeten. “Een pen? Nee joh! Heb een dashboard! Lik! Wat is je nummer?“

Ik heb ooit het “lef” gehad om de auto schoon te maken, omdat ik met een vriendinnetje een avondje ging stappen. Ik ben er met een stofzuiger, natte lap en emmer sop doorheen gegaan.. De blauwe ramen hadden weer zicht en als je met je partybillen op de stoel ging zitten, zat je op een zitting ipv dat je meteen een halve zandbak aan de plakrand van je inlegkruisje had zitten. Ik poetste en schraapte het geleefde stuur af van alle lagen vet waarvan ik niet eens wil wéten wat het kón zijn en we konden op pad!
Dat was de twaalfde keer dat ik werd onterft denk ik. Alle telefoonnummers kwijt, geur anders en zijn stuur was nu glad en niet meer zo fijn stroef! Hoe kon ik?!

Zijn lege cola flessen werden altijd zo húp achter zich in de laadbak gegooid en het was net een ballenbak bij elke bocht. We kwamen opgedoft, opgetut en in onze korte rokjes veilig bij de discotheek. Ik parkeerde mooi vooraan en (let op deze handeling) drukte het slot naar beneden aan de bijrijderskant en stapte uit. Ik klikte ook mijn eigen deurklink in en door de deurhendel omhoog te houden gooide ik ook mijn deur netjes in het slot! Disco, we komen eraan! We waren er klaar voor!

Na 5 uur stampen, springen, sjansen en met onze billen draaien, kwamen we met een schorre stem en de eerste voelbare blaren naar buiten gelachen. Ik stak de sleutel in het slot en niets.. Halverwege bleef ie steken. “Oh ja dom! Dit slot was kapot! Haha”. Ik liep naar de bijrijders kant en ik draaide het zwarte plastic houdertje rond, maar de sleutel ging niet. Beetje benauwd kwam het verhaal van mijn moeder weer in gedachten. Zij had op een parkeerplaats een paar weken geleden gestaan en toen was idd dit zwarte hoesje geknapt en nu dus lós van de sleutel! De sleutel had vast gezeten in de kapotte deur en ze had m gewoon doorgedraaid tot ie “KNAK” zei.

Mijn vriendin had gedronken en was zo gigantisch melig! Ze lachte hier zo hard om dat er een uitsmijter aan kwam lopen. “Alles hier onder controle dames?” Shit! Toeschouwers..

“Ik heb de deuren op slot gedrukt”. De man keek me aan alsof ik vertelde dat ik een happy meal had besteld bij de visboer ofzo. “Ja? En nu?” Vroeg hij een beetje argwanend. “Nou de sloten zijn kapot en nu moet ik via de achterklep” legde ik uit. Mijn vriendin hield het niet meer en ik zag het gebeuren.. Deze man ging de meest bizarre gebeurtenis van zijn avond meemaken! Ik vroeg nog of hij niet wou gaan, maar omdat hij het niet helemaal vertrouwde denk ik bleef hij staan waar hij stond.

Ik liep naar de achterdeur en draaide het slot open. Aangezien dit slot wel soepel draaide, draaide de sleutel natuurlijk soepeltjes mee. Deed de deur open en de lege colaflessen rolden over de parkeerplaats. “Kletter de kletter..” De uitsmijter keek verward en kwam wat dichterbij. Ik mompelde wat verontschuldigingen en kroop de laadbak in. Pfffff wie bedacht dit dan ook?!

Ik rolde met mijn minirokje over de cola-flessen, tassen, gereedschapskisten, een oud kleed en zelfs de paraplu van oma! Na nog 3 maffe zwembewegingen en een struikel kwam ik bij het halve schot dat de voorstoelen en laadbak met elkaar scheidde. Ik zag de deurhendel.. Telde 1 en 1 bij elkaar op en boog naar voren tussen de stoelen door. Ik hing met totaalzicht onder mijn rok. Ja ook op mijn “aan de buitenkant omgeslagen inlegkruisje-vleugels” in mijn stringetje! Ik strekte me al bungelend uit om de hendel van de binnenkant open te krijgen! De deur vloog open door teamwork met mijn inmiddels afgebekte “of ze ff kon helpen?!” en tegelijk plat liggend van het lachen vriendinnetje! Ik hoef jullie natuurlijk niet uit te leggen dat er door háár gelach een halve discotheek buiten stond te kijken wat er bij ons gebeurde?! Ik had mijn mascara toch als camouflage panda-wallen onder mijn ogen hangen, niemand die zag dat ik het was (hoopte ik).

Ik rolde over de zooi terug als een concertbezoeker die aan crowd surfing deed en zwom de kattenbak uit. Mijn rokje naar beneden trekkend en mijn bezwete ingezakte kapsel enigszins fatsoenerend bedankte ik de uitsmijter voor zijn coaching en stapte snel achter het stuur in.

Ik draaide de sleutel in het contact om en met álle toeters en bellen tegelijk weer aan en op mij gericht deed ik een poging om de versnellingspook te gebruiken. 3….2….1 KKKKGGGGNNNN “Niet happen naar het baasje, kom op in die versnelling!” KLONG! We konden..

Yoga deel 2..

24 oktober 2019

Kom van dat dak af..

26 oktober 2019