Pesten deel 2..

“Mam mag ik ook weer roze in mijn haar als jij je haren verft?!”

Afgelopen vrijdag riep ik dus van boven naar beneden of ze ook een kleurtje wou. In 2 tellen stond ze bij me op de badkamer en oh wat was ze blij! Inwerken, uitspoelen en föhnen maar! Helemaal huppel liet ze het zaterdag aan haar vriendinnetje zien. Die waarschuwde op haar beurt al, dat ze het op school vast niet zo konden waarderen. Bang vertelde ze me die avond over de waarschuwing. Ik vertelde haar nog dat dat het mooiste van een grote school was, iedereen was anders en ook tegelijk zichzelf…

Met tranen komt ze maandag binnen en valt op de bank naast mij in mijn armen. “Het was echt een k*tdag mam!” huilt ze.

Haar vriendinnetje was ziek, dus de pesters konden vandaag vrij los gaan en niemand waar ze zich bij kon verschuilen. Haar broers vonden haar “atk” (aandacht te kort) en stuurden haar weg, want hun zijn een andere etage en niet de etage waar een brugsmurf mag lopen. (Hier is het laatste woord nog niet over gesproken!)

En het meisje dat zo erg uitgescholden werd door de populaire kids voor “Albino k*t kind”, kon vandaag extra punten verdienen als ze zich bij het populaire groepje een dagje voegde. Meteen deed ze erg haar best en de mooiste leugens werden verteld door dit “albino meisje”. Loesje kreeg in de eerste pauze daarom een hele lading boze, gemene grieten over zich heen.

Loes had van álles verteld, óver en tégen iedereen, was het verhaal. Het sneue is nog wel, dat ze zich van geen kwaad bewust is. Weer liep ze overstuur naar een juf om haar verhaal te vertellen. Hopend op hulp dit keer. Toen het “albino meisje” dit zag, briefde die dit meteen door naar de pesters en dus werd Loes de hele dag verder uitgescholden voor “Snitch”, “Heks met vieze roze vlooi- haren” en “Vieze verrader”.

Het was voor de vakantie erg onrustig op school, maar je zou toch denken dat de maandag ná de vakantie iedereen weer enigszins is afgekoeld en een nieuwe start maakt?! Maar nee joh! Die hormonen schieten van links naar rechts. Piemels zitten scheef en tietjes groeien pijnlijk. Natuurlijk is dat vervelend en de puisjes maken dat ze zich snel schamen, maar hoe? Hoe moet ik mijn dochter “beschermen” voor dit getreiter én tegelijkertijd begeleiden, dat dit inderdaad niet de manier is zoals je met of hoe andere mensen met jou omgaan?!

“Blijf bij jezelf en jij weet wel beter”?! Dat is toch geen echte hulpvolle les!

Ik sta als moeder aan de zijlijn en weet als geen ander hoe het is om gepest te worden al die puberjaren. Als ik erover vertel, hoor ik om mij heen meerdere verhalen van mensen. Nu zijn het zelfs af en toe ook volwassenen die gepest worden! Ben ik te naïef, door te denken dat dit alleen tijdelijk is? En wie geeft het recht om iemand zo kapot te maken? Want ze weten helemaal niet wat ze doen..

Er is een groepsapp op school van de klas. Hierin wordt idd huiswerk besproken, maar ook iedereen afgemaakt. Zodra erin gescholden wordt, wordt dit ook meteen gewist, zodat diegene het heeft gelezen, maar eventuele ouders het nooit meer kunnen zien. Er zit geen juf in, want juf vind dat ze “geen tijd voor deze flauwekul heeft”. Haar telefoongeheugen is anders zo vol en ze heeft een privé leven en daar hoort haar telefoonnummer niet openbaar/ bekend bij haar leerlingen bij.

Het wrange van dit verhaal is dat de andere kinderen die ik ken en mijn andere kinderen zelf, wel een groepsapp met “controle” hebben, én een groepsapp om te spammen zonder een meerderjarige. De keuze is dus aan jezelf of je wel of niet in de spammende app gaat, de app met “controle” is veilig in ieder geval.

Loes is hier heel duidelijk over en stapt er altijd snel uit voor er überhaupt ellende of een gesprek is begonnen. Als een groepsapp “De irritante kinderen” heet lost ze het vast op, heel netjes, maar duidelijk met de woorden:” Jongens. Dankjewel voor de uitnodiging, maar deze groep klinkt me te gemeen en niets voor mij dus”. Dan stapt ze er meteen uit. Geen meeloperij. Gewoon zichzelf met de normen en waarden die we proberen mee te geven..

Ik vind dat juf niet voor mijn kind opkomt momenteel. Erger misschien nog om te zeggen, maar ik vind dat juf teveel met haar eigen leven bezig is. Dat ze het stukje “mentor zijn” als een verplichting ziet en daardoor de “feeling” een beetje mega mist. Ik vind het namelijk frappant dat de andere klassen er minder tot geen last van hebben en dit zooitje ongeregeld, dat onder de juk van mama weg is, meteen de meest besproken scènes van “Mean-girls” na kunnen spelen..

Het verbaast me ook dat er geen brief, bericht of rooksignaal naar de betreffende ouders gestuurd wordt. Misschien ben ik te naïef? Misschien te ouderwets? En misschien volstaat de oeroude “Stoot op de neus’ wel beter dan, een denkbeeldige middelvinger. Maar ik leer ze júíst dat dat niet de bedoeling is.

Een paar weken geleden heeft Daan gevochten op school. Nu kan ik heel afwerend zeggen:” Niet mijn opvoeding en volle kind”, maar ik kan jullie wel zeggen.. “Ik was WOEST!”

Een maandagavond bij mama escaleerde bij de vraag of ie even ging douchen. De ontploffing was met de woorden “K*ankerhoerrrr en T*fushoerrr” en mama vond dat ze dit niet verdiend had, dus “ga maar afkoelen alsjeblieft op je kamertje”. Vol onmacht, boosheid, gestamp en geschreeuw verbouwde hij zijn slaapkamerdeur met een knuffel. Nooit geweten dat die oogjes zo dwars door een deur heen konden joh! En ze liet m maar begaan. Ging de confrontatie ook niet meer aan. “Dan vind ie me niet meer lief”

Dinsdagochtend voor school mocht hij nog gamen, en nee dit is geen Tetris, Packman of Candy Crush, maar meer het type game: “I’M GONNA KILL YOU M*OTHERF*CKER WHAAAAAAAAAAAAHHHH” PIEUW, BOEM, BAM, KNAL!!!

In de pauze brak er tijdens een pass in het voetbalspel een irritatie los. Er werd van de andere partij gescholden:” Domme sukkel” en ergens kwam er kortsluiting en brak de HEL los. Iets met leraren die hem er niet afkregen en vanaf nu dus een “gevaar voor de school”.

Luc met ex naar school. Het vechtende (tijdelijke) sch**tjoch mocht naar ons en zo begon zijn vakantie al een ruime week eerder dan de rest van Nederland.

Ik was WOEST. Ik vertelde Luc dat ik m wel meenam naar de wijkagent, bureau HALT, of naar het leger der heils. Het werd tijd dat “het prinsje” eens van zijn troon bij mama afgehaald werd en dat meneer eens kon zien dat de maatschappij niet alleen “hebben en krijgen” is. Luc vond het een goed idee… Ik legde het Daan voor en die gilde en jankte alles bij elkaar:” Ik wil naar mijn moeder!!” Ik vertelde hem dat het tijd werd voor fatsoen, voor grenzen en geen gamen meer.. “Weet je wat het is?” vertelde ik hem.”Wij hebben alles al.. “We hebben een huisje, autootjes, diploma’s, een leuke baan en het geld voor soms een reisje weg. De pipowagens en een carvannetje. We hebben elkaar, we hebben liefde, balans en we hebben met elkaar het gevoel van “SAMEN, maar jij hebt als 10 jarige nog helemaal niets, béhálvé een brutale bek! En die is nog ondankbaar en grof ook!”

Hoe goed wij het idee ook vonden.. Ex vond het niets… 16 uur later zat het prinsje met zijn overwinningsglimlach op de fiets naar mama. Ze “snapte” dat het zo gemeen was, dat die jongen hem uitgescholden had voor dom en dat hij dan boos werd.. Arme Daan.. en met twee open armen werd hij bij mama ontvangen en wij zwart gemaakt. We hadden hem trouwens zo bang gemaakt met de verhalen over de maatschappij, politie en hoe je van hoog naar beneden kan vallen van een maatschappelijke ladder. Trauma’s! Ze belde jeugdzorg, een wijkcoach, de huisarts en de schoolcoach, wij waren een gevaar voor haar manneke… Dit was kindermishandeling..

En zo beland ik weer in deze wereld van mijn dochter. Mijn dochter die door dit soort “Curlingkinderen” het leven zuur wordt gemaakt, omdat wat? Omdat waarom? En kan het niet gewoon weer met een strakker regime?

Mijn opa zei altijd:” Deze mensen hebben geen oorlog meegemaakt. In de oorlog dweep je niet met je chiuaua bij de dierenarts, dat hij zijn witte snoepjes niet wil opeten. En nu hebben ze het te goed. Klagen in extreme luxe en willen alleen maar hebben en misgunnen”

Iets met “Pasen en Pinksteren op een dag vallen”denk ik dan. Ik weet het, onmogelijk en uitzichtloos.. Maar toch blijf ik dan hopen op een heel bijzonder schrikkeljaar, zodat dit hoofdstukje ook echt opgelost kan worden..

Pesten deel 1..

29 oktober 2019

Pipowagen Youri..

30 oktober 2019