Sprookjes?..

Een paar jaar geleden heeft opa de jongens beloofd dat als ze een goed rapport hadden, maar een onvoldoende voor godsdienst dat ze dan €50 zouden krijgen. Dit werd met veel gelach en een stiekem gevoel ontvangen. Dat was wel heeeeel rebels! “Noem het maar Tines aan de rekstok en sprookjes, dan krijg je zeker een onvoldoende” was het advies. Schaterlachend vertelden ze het aan tafel die avond en ik had een plaatsvervangende schaamte. Ik weet hoe mijn vader is, hier was geen gesprek of preek tegen bestand, ik kon het beter laten gaan.

Opa is die man waar ze fikkie hebben leren poken en waar ze het uit mogen piesen. Ja echt, plassend ja. Schijnbaar is dat heel stoer als jongetje zijnde.. Hij leert ze wat stroomdraad is, en hoe je in een weiland kan scheuren met een oud brommertje. Hoe ze moeten inparkeren. Dat je de was niet op zondag ophangt buiten, of je gras dan maait, want je hebt wel respect voor de buren die wel naar de kerk gaan. Hoe je met respect voor dieren zorgt en hoe je ze de veewagen in brengt, wederom met respect. Hoe je de nek van een duif of kip omdraait en plukt, als je het wilt eten.

Hoe ze met een buks moeten schieten. Hij leert ze dit door ze op rotte eieren te laten mikken. Wat een lol als je zo’n groen ei uit elkaar ziet spatten, en al helemaal als dat óp oma haar net gewassen ramen gebeurd! Want voooor die ramen oefenen ze namelijk. Dat maakt de lol des ter groter. Hi-la-rich, vinden de heren het.

De cijfers van de toetsweek komen binnen en Boet doet het goed. 8, 8.3, 9, 7.9…, lager gaat het niet. Mees zijn cijfers zijn wat lager, maar ook hier klaag ik niet over. Ze hebben een mooie cijferlijst waar ze mee naar de 4e klas mogen.

Tijdens het avondeten begint mijn telefoon te pingelen op de aanrecht. Het is het geluid van Somtoday. Oké, daar gaan we. “Boet heeft een 5.2 voor godsdienst gehaald” meld de app. De heren beginnen te lachen. Luc krijgt een grijns op zijn gezicht, omdat de heren zo lachen en ik werp hem een vuile blik toe.
“Dit is een onvoldoende en hij telt 50x mee!!”, lachen ze heel hard.

“Opa is helemaal trots! Ik weet het zéker”, schatert Mees het uit. Boet bedenkt zich geen moment en stuurt een berichtje naar opa. “Hè opa, ik heb een 5.2 voor godsdienst gekregen!”.

Ik begin met mopperen en preken. “Hoe wil je dit nog op gaan halen Boet? Dit is je eindcijfer namelijk op je examenrapport, ben je nu blij?”, maar het is voor dovemansoren. Opa heeft namelijk zojuist teruggestuurd: “Dat kan nog lager.. Heb je wel gezegd dat het sprookjes zijn?”

De ranja van Mees schiet door zijn neus en kwijlt hij op zijn bord. Luc grijnst weer stiekem mee en ik werp hem wéér een vuile blik toe. Telepathisch geef ik hem door dat hij me best mag bijstaan, maar het komt niet over.
Dan plingelt het cijfer van Mees binnen en Boet ligt zowat náást zijn kruk van het lachen. Een 2.3.. “Ik heb een 2.3 voor godsdienst, ik gaf alleen mijn eigen mening! Daar kan ze me toch geen onvoldoende voor rekenen?!!”, lacht Mees het uit. Boet stuurt per direct “Opa, Mees heeft een 2.3, bedoel je zo iets?”, naar opa en ze wachten met de slappe lach op het antwoord van opa. “Is aan het typen” staat er een hele poos. Ik weet dat als ik nu wat zeg dat niemand luistert, maar ik ben te boos om stil te blijven.

“Heren, ff voor de duidelijkheid.. Jullie hebben een ONVOLDOENDE en lachen je kapot? Waar ging de toets over dan?”.

“Over het hele jaar tot nu toe en een stukje eigen mening”, leggen de heren uit.

“Ik had aangegeven dat bijna alle oorlogen door het geloof komen, en dat ik denk dat, als er geen radicaal geloof meer is, maar alleen vrij in je eigen keuze en denken, dat er dan minder oorlog zou zijn”, legt Boet uit.

“Ja en ik had gezegd dat ik het nep vind, want welke God geeft je leukemie? Dan moeten het wel sprookjes zijn en is dat het meeste geloof alleen maar wordt opgedrongen voor macht. Mensen willen macht en daarom wordt het in bepaalde landen opgedrongen. Kinderen moeten mee naar de kerk, ouders geloven al generaties, en het wordt doorgegeven. Maar ik geloof niet dat het een eigen keus dan nog is. Het is opvoeding. En misschien helpt het mensen als ze het moeilijk hebben, ergens kracht uit te halen, maar mij niet. Dit is net als het recept van draadjesvlees. Ieder gezin maakt het anders, omdat ze het recept van hun oma gebruiken, maar dat maakt toch niet dat het ene recept wel goed is en de ander niet? Dus als je geloofd en in welk geloof, is dat je eigen recept, maar ik heb mijn eigen..”, hij is even stil.. Ik ben gewoon stil van zijn woorden. ”Maar ik denk niet dat juf dit wou horen..”, sluit Mees af.

“Het is niet dat ik mensen die erin geloven niet respecteer hoor mam, ik heb er ook alleen andere ideeën over. Ik geloof niet in hún God, maar in mijn eigen kracht, dat snappen sommige mensen dan niet”, legt Boet uit.

“Ja, net als ik Lego ontwerp en niemand snapt, of als ik voor een chemo kies, daar kiezen hun soms niet voor, weet je nog? En toen ik hoorde dat Leander overleden was, omdat zijn ouders zeiden, dat dát de wil van God was en daarom niet de hulp van de artsen of medicatie namen.. Ja toen dacht ik gewoon dat ze geschift waren. Maar hun denken dat ook van mij, dus dan mag ik mijn mening toch ook wel hebben? Ik vind het erg, als je als kind geen hulp krijgt voor je kanker, omdat je ouders geloven dat hun God anders je ook niet ziek had gemaakt. Dus de wil van God is dat je dood gaat? Niemand wil dat, ook niet in sprookjes.. ”

Ik schrik een beetje van hun keuzes. Ze kunnen het onderbouwen. Het is ook niet mijn gevoel, maar die van hun. Het is ook niet omdat opa er iets over gezegd heeft, nee hun voelen dit zelf. Jeetje wat zijn ze snel groot geworden..

“Ik herkans m wel”, zegt Boet. En ook Mees gaat voor een nieuwe kans. Ze mogen van alle toetsen er 1 overdoen, nou dit wordt m dan. Nonchalant openen ze beide hun Zermelo en komen bij de lijst met toetsen die ze kunnen herkansen. “Een mag je er aanvinken”, was de uitleg. Nederlands, Duist, NASK1 +2, Wiskunde, Geschiedenis.. Hoe verder ze de lijst doorspitten hoe zenuwachtiger ze ineens worden. “Hij staat er niet bij!” En samen liggen ze weer helemaal in een deuk. “Oké ik app opa dat we €50 krijgen!”, en samen lachen ze het weer uit. “Maandag maar ff naar het afdelingshoofd”, bedenken ze zich nog snugger.

Luc heeft zijn bord al leeg, ik ben er wel klaar mee. De heren scheppen nog een ronde op. Ik moet me niet zo druk maken vinden alle mannen aan tafel. Zucht.. Ik probeer het echt, gooi alle ballen in de lucht de hele dag en hoop dat ik ze allemaal weer opvang. Als er een valt, dan baal ik daar van. Maar wat nou als ik gewoon een andere bal moet uit gaan zoeken voor dit tijdperk? Ze zijn niet klein meer, ze zijn puber.. Oké dit gaat me echt te snel! Dit moet ik ff goed verwerken. Ze hebben keuzes gezien in hun leventjes, die 80% van de volwassenen nog niet gezien hebben als ze sterven. Ze hebben nu al, op deze leeftijd, een wandeling gemaakt die heel veel mensen ook nooit zullen maken. Ergens hebben ze zichzelf ontwikkeld en een kijk gekregen op dingen. Ze zijn vaak wijzer en meer bij de tijd dan ikzelf merk ik steeds vaker, en ik ben nog maar begin 40! 

Ik denk dat ik toe ben aan vakantie. Niet dat dat gaat hoor! Financieel niet en ook mijn mamagevoel laat dat nog niet toe, maar het idee is wel lekker… Wie wil er nou niet naar een warm land? Een weekje all-inclusive genieten langs een zwembad en ver, ver weg van alle cijferlijsten en mannen/ puberhumor? Misschien dat het jongleren dan ook weer een beetje beter gaat.. We beginnen wel met een nachtje weg, zonder alles en iedereen.. Kijken of dat al helpt ; )

Vakantiegevoel..

24 februari 2020