Yoga deel 2..

In de veronderstelling dat dit net zo’n fijne les ging worden rolde ik enthousiast mijn matje uit. Ik ging alvast in mijn zenmodus zitten en luisterde naar de geluiden om mij heen terwijl ik mijn ogen dicht deed. De dames naast mij klaagden over het slechte weer op Ibiza en ” Zie je nou wel dat een buitenhuis in Italië beter is?” De andere dame achter mij vond het nieuwe eet-cafeetje in de stad echt vérschríkkelijk goedkoop. Ik hoorde dat de duurste zaak van Groningen uitverkoop had en dat je er nu echt niet meer wou komen. “Wat een sloebers liepen er momenteel, nee dat voelde niet goed” Ik vroeg me af waarom iedereen zo anders praatte en niet zoals de warme dames in de vorige les.

Ik probeerde bij mijzelf te blijven en deze yoga-juf begon haar les.

“Kommmmmm in een fijne positie zittennnn en sluitttt je ogen”.

Meteen wist ik het, dit wordt écht niets voor mij. Ik bedoel het niet verkeerd, maar ik luisterde gewoon naar Google Maps! 

“Vóél duhhh zóétigheid ínnnn je arrrrrmen strooooomennnnnn”.” Zoekkk hét meeeerrrrr op.. Maaaaak het zóéterrr voor jezelf”

Zoeter maken voor mijzelf?! Ik verga van de stijfheid en spierpijn dacht ik al na een kwartier?! Kan je het even uitleggen aan me hoe je dit wilt doen?! Mijn vrolijke lieve juf duwde als ik er niet uitkwam een blokje of dekentje ergens onder zodat ik het gewoon 6 minuutjes fluitend volhield. Nou ja niet fluitend, maar iets menselijker. Kramp schoot mijn bil in en ik lag als een gewonde python die een compleet schaap naar binnen werkte te worstelen en te kronkelen. Terwijl ik nu zeker wist dat ik nooit meer omhoog zou kunnen komen, begon de plat liggende yoga-juf over haar legging!! Daar lag ze dan als een acrobate van cirque de soleil in een spagaat met haar tenen te wiebelen en begon gewoon een praatje?!!

“Jaaaaaaa hahahaha jullie denken zékerrrrr wat voor een brrrroek heeft zij vandaag aan? Nou ik heb m al heeeeeel lang in de kast liggen en vond m te gewaagd. Mijn man zei vanmorgen nog dat het écht niet kon! Heb toch de stoute schoenen aan gedaan hahaha, wat vinden jullie?”

Wat ik vind?! Serieus?! Ik lag als stijve zeekoe mijn houding weer opnieuw op te zoeken en viel telkens gewoon om! Het zweet gutste uit poriën waarvan ik niet eens wist dat ik ze daar had zitten. De dame naast mij was best vol en ook zij kwam niet verder en met harde kreunen en zuchten stopte ze ook maar met haar oefening. Wat zou zij gedacht hebben? Nou ik weet zeker dat ze hetzelfde dacht als ik!! “Ga je me nog uitleg geven hoe ik mijn been hier kan houden?!!” Natuurlijk dacht ik wat anders, maar zoveel vloeken is slecht voor mijn karma..

Ik stopte met dit toneelstuk en sloot mijn ogen zodra ik terug op mijn rug lag. Ik voelde mijn warme pijnlijke lichaam en wist zeker, dat ik deze houding nog zeker een week ging voelen. Ik besloot op dat moment om op internet mijn eigen spulletjes te gaan kopen en de lessen van de vrolijke juf te gaan onthouden. Zo kon ik de beste oefeningen voor mijzelf uitzoeken, zonder dat ik het zoeterrrr voor mijzelf hoefde te maken.

Ik struinde internet af, kocht kussentjes in kleurtjes en veel basis. Ali had de schuimen blokjes en Luc maakte een kurken yogamatje voor mij. In de loop van de weken lukt het me steeds meer om thuis wat te doen. Kids naar school of ze lagen in bed. De vrolijke juf stuurde me behulpzaam wat tips door en ook een boek dat ik aan kon gaan schaffen. Ik vond mijn weg erin.

Achter thuis op de vlonder in het zonnetje had ik met een Ikea kokosmatje bij het water een plekje gecreëerd. Ja oké, die ene buurman stond meteen uit het raam te loeren, maar zodra ik dat tegen Luc zei hingen er diezelfde avond nog gordijnen aan die kant. “Tegen de muggen” zei hij dan.

Labrador deed graag mee en hijgde en lebberde om mij heen, terwijl ik probeerde met oordopjes mijn buitenwereld van mij af te sluiten.

Ik lag met mijn neus op de mat op een avond, toen de oudste naar beneden kwam en meldde dat hij zijn medicatie was vergeten. Ik mompelde een “Goed jongen, je kan het zelf. Laat me maar ff alleen” en ik voelde hoe hij me vanaf een afstandje stond te bekijken.. Ik draaide terug in “childpose” en terwijl ik me mee liet nemen op de muziek en in diepere ontspanning met mijn armen voor me en neus op de grond, hoorde ik verderop een lachende puber:

”Hè mam! Mekka ligt de andere kant op hoor!!!”

Oké.. Dit stond niet in de boeken, dus ik moet nog iets beter oefenen voor ik dát ook echt buiten kan sluiten, rot joch ; )