You’ve got mail..

“Is er post?”, vraagt mees. Mees zit op de wip. Hij verwacht een pakketje van “Ali” en hij kreeg vrijdag een mailtje, dat het pakketje in het land van bestemming was aangekomen. Tja dan wordt het altijd meteen een stukje spannender he. “Ik heb net wel een postbode in mijn ooghoeken gezien, dus ik denk wel dat er iets in zit”. Hij schiet langs me heen naar buiten en komt met een moppergrom weer binnen. “Tis voor jou” en ik krijg een pakketje toegegooid.

Dit ziet er heel leuk uit! Greetz heeft een pakketje gestuurd, of nee iemand heeft via Greetz een pakketje gestuurd. Ik zie dat er “Tony’s 5” op staat, en ik wordt nu wel heel nieuwsgierig. Ik trek het doosje open met een enthousiast ruk en daar zit een doosje met mini Tony’s in! Dit is super leuk!!

“Chocolade is het antwoord op elke vraag” Voor jou! Omdat jij bent wie je bent én omdat je een zere teen hebt 🙂 Beterschap! Liefs…” Ik begin ontzettend te lachen en het is hier in de woonkamer meteen een ontzettende chaos. Iedereen roept door elkaar welke smaken voor hem of haar het beste zijn. Mees komt zelfs vanuit de keuken kijken wat erin zit en roept meteen welke repen hij recht op heeft. “Ja maar je pijn aan je voetje heb je door mij, dus mede door mij heb je nu de mini Tony’s” vermeld de puber dood serieus.

“Dan als je je zo verantwoordelijk hiervoor voelt, betaal je dat ook even mee aan die lelijke Uggs van je moeder? Scheelt ons weer €80 “. Helaas ziet hij hier de humor niet van in, en wordt de opmerking van Luc Oost-Indisch genegeerd. Een getrek en geduw voor mijn neus, omdat er nu ineens 4 kids het liefste van de hele wereld spelen.

“Sorry jongens! Voor je moeder en haar vriendinnetje als ze op de thee komt”

Evi geeft me een dikke knipoog en maakt met haar wijsvinger een “Ik snap je helemaal hoor mam knipoog, ahum, ik krijg vast later een stukje” en ik steek mijn tong uit naar haar. Alles druipt af en ik zeg tegen Luc, dat ik maar niet kan opstarten vandaag.

Het was een onrustige nacht. Luc was aan het draaien, woelen en slaapwandelen. Om 22:30 naar bed. Eerst de droger die piepte dat ie klaar was. Toen het centrifugeren van de wasmachine die me weer uit mijn dommelstand rukte. tegen 0:00 het gedraai en ineens ook gesnurk van Luc. Ik weet niet sinds wanneer meneer dacht dat ik dit tof zou vinden, maar snurken deed ie nooit, dus ik loste het op met een geïrriteerde duw van mijn billen naar achteren en hij draaide weer bij.

Ik was om 1:00 eindelijk ver weg, toen de de hel los brak op straat. Het leek wel alsof er een auto, zonder banden over straat heen getrokken werd. Schurend metaal en het brommen van een soort motor. Als een slaapdronken mongool dook Luc achter het bed langs. Over mijn weekendtas die nog niet opgeruimd was, maakte hij een spagaat. Over de stapel kleren, brak hij zijn nek. En met een schop tegen een paar hoge hakken bereikte hij vloekend het raam. Ik schrok me lam. Ik droomde net dat de garagedeur niet goed omhoog ging, en ineens was er chaos op onze slaapkamer. Het rolgordijn werd met een ruk omhoog getrokken en het licht van de straatlantaarn voor ons huis brandde mijn netvlies in, alsof er een bouwlamp op onze kamer gericht stond.

“Wátttt bennnn je aan het DOEN!” bek ik m geschrokken af. “Er is iemand die iets afbreekt ofzo” zegt hij turend als een oud wijf onder het rolgordijn door. De takke herrie blijft aanhouden, en ik zie hem met zijn neus bijna tegen het raam, helemaal bijdraaien naar de andere kant van de straat. Nek straks verrekt en zijn wang en neus tegen het raam, loerend of ie iets ziet. De condensvlek wordt groter en ik mompel in de verte weer gedommeld, dat ie dat gordijn naar beneden moet doen. Koud stapt hij ons bed weer in en nog geen 5 minuten later voel ik hem weer draaien en woelen. Om 2:00 stapt ie ineens weer uit bed, en loopt naar beneden. Ik hoor m in de gang rommelen en de gangdeur gaat lomp een paar keer open en dicht. Is ie nou helemaal betoeterd?! Straks is het HELE huishouden wakker!

“Wat ben je aan het doen?!” mopper ik weer, als ie boven komt voor de 2e keer.

“Ik ben bezig..”

“Ik ben bezig?! Het is verd*mme 2:00! Ga je bed in en doe zachtjes!”

Om 3:00 heeft meneer nog een keer ontzettende dorst, meld ie als ie alweer de slaapkamer afstommelt. De bouwlampen op de overloop en badkamer aan, bonken en met de deur.. Ik probeer me in te houden, maar bij terugkomst ben ik er klaar mee. Het was een nacht dat ik niet naar Mees hoefde om te verschonen. Een nacht zonder een Evi of Boet die wandelen of plassen. En nu denkt meneer ff dat ik dit kan waarderen?! Ik wordt ook gewoon heel erg kattig als iemand aan mijn slaap komt.

“Nu ga je HEEL rap in je bed liggen! Op eeeeen manier, zonder draaien! Zonder dat je er nog eeeeen keer uitkomt! En nu hou je je kop en ga je slapen!”

Verontwaardigd kruipt hij onder de deken. In 2 minuten slaapt ie alweer en dit keer in een keer diep en stil. Geen gesnurk en gedraai, gewoon slapend… Ik draai op mijn rug, op mijn buik en op mijn zijdes. Kussen ligt ineens niet fijn meer en met mijn voeten buiten het dekbed heb ik een soort opvlieger. Top.. Wakker.. En hoe snel ga ik nu in slaap vallen?

Als om 6:30 de wekker gaat, heb ik al met al 2 uurtjes achter elkaar geslapen. Met de nodige ochtend chaos start alles en iedereen op, en ik ben blij dat iedereen zometeen weg is. Kan ik mooi nog even een uurtje mijn ogen dicht doen strakjes.

Ik kruip tegen 13:00 op de bank, onder een dekentje. Ik heb een kort uurtje en dan komt iedereen weer thuis. Zodra ik het kussen raak dommel ik al weg. En dan voel ik hoe een teckel zich op mijn schouder nestelt. Nee ze mag niet op de bank, maar ik ben te moe om te bewegen. Ik zak verder weg en wordt bruut uit mijn slaap gerukt door hetzelfde knarsende en metalige geluid als vannacht. Ik probeer het nog te negeren, maar dat lukt niet. Ik loop naar de voordeur en hoor hoe het geluid boven mijn hoofd uitkomt. Daar bij onze buren zit het rolluik vast. Met vol gas probeert de buurman het los te laten rollen, en nee dat gaat niet lukken nee. Je hoort hoe een soort tandwiel telkens losschiet, en hoe metaal op metaal het mechanisme steeds verder kapot buigt. De kap aan de bovenkant wipt al telkens een stukje op. Dit doe je toch niet om 1:00 s’nachts! Ik vervloek m meteen en hoop dat ie zijn kleine teentje straks tegen de drempel aan stoot. Verderop staan er 5 buurtjes met elkaar afkeurend te schudden, en te kletsen en ik loop na een zwaai, weer naar binnen.

Ik neem wel een kop thee, over 20 minuten is alles en iedereen weer thuis en ben ik weer mama en Guusje.. Vanavond maar vroeg naar bed. Anders gooi ik bij Luc wel een dot valium door zijn avond eten, misschien niet eens zo’n gek idee ; ) En dat rolluik is nu echt wel kapotter dan kapot, lijkt me sterk dat ie het vannacht om 1:00 nog een keer gaat testen. Knuppel..

 

Verslapen deel 3..

24 november 2019

Puberpesten!..

26 november 2019